บทที่ 2028

ศิษย์นอกสำนักรีบย้ายเวสลีย์ใส่เปลหาม ทุกลานประลองศิษย์นอกสำนักราวห้าหรือหกคน และภารกิจหลักของพวกเขาคือนำศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บหลังจากการต่อสู้ไปทำการรักษาในกรณีฉุกเฉิน

เฟนด์เลิกคิ้วเมื่อเวสลีย์กำลังจะถูกศิษย์นอกสำนักพาลงมาจากลานประลองและพูดว่า "อย่าลืมเรื่องเดิมพันของเราล่ะ ตามกฎของสนามประลองเดิมพัน นายต้องส่งของเดิมพันที่นายต้องจ่ายภายในสามวัน หากภายในสามวันนายไม่จ่าย จะไม่ใช่แค่ถูกจับขัง แต่นายอาจถูกเนรเทศออกจากตำหนักด้วย”

เวสลีย์โกรธเสียจนกระอักเลือดเมื่อได้ยินคำพูดของเฟนด์ เสื้อผ้าบริเวณหน้าอกของเขาถูกย้อมไปด้วยเลือดหมดแล้ว มือของเขาสั่นในขณะที่เขาอยากจะโต้กลับเฟนด์ด้วยบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัว แต่อนิจจา เขาพ่ายแพ้ไปแล้ว และคนที่แพ้จะพูดมากขนาดไหนมันก็ไม่มีประโยชน์ มีแต่จะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะเอาเปล่า ๆ

หลังจากที่เวสลีย์ถูกนำตัวออกไปรักษา เฟนด์ก็เดินลงมาจากลานประลองอย่างช้า ๆ ในขณะนี้ ทุกคนมองที่เฟนด์ด้วยสายตาที่ต่างออกไป

ขณะที่เฟนด์ได้แสดงในความแข็งแกร่งของตัวเองออกมา มุมมองของพวกเขาก็เปลี่ยนจากการดูถูกกลายเป็นความชื่นชม ตั้งใจมองอย่างจริงจังและอิจฉามากขึ้น บางคนได้แต่เริ่มพูดคุยกันอย่างเงียบ ๆ “พรสวรรค์ของผู้ชายคนนี้สูงไปอีกโลกนึงเลย ฉันแน่ใจว่าต่อไปเขาจะกลายเป็นศิษย์ที่ถูกเลือกได้แน่ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ก่อนหน้านี้เขาทำตัวสบาย ๆ ได้ขนาดนั้น ฉันเกือบจะนึกว่าเขาเป็นพวกสมองกลวงซะอีก!”

“นายน่ะหุบปากไปได้แล้ว ตำหนักของเราจะรับสมัครคนสมองกลวงแบบนั้นมาได้ยังไง? เขาไม่เคยทำตัวหงอ แต่เขาไม่เคยให้ความสำคัญกับเวสลีย์สักเท่าไหร่เลยด้วยซ้ำ ในระหว่างการโจมตีครั้งสุดท้าย ทั้งคู่ใช้พลังเต็มที่และทำให้เวสลีย์พ่ายแพ้ในสภาพดังกล่าวได้ ซึ่งก็หมายความว่าความแข็งแกร่งของเฟนด์ได้สูงกว่าตำแหน่งร้อยอันดับแรกหรือแม้แต่ตำแหน่งห้าสิบอันดับแรกไปแล้ว!”

ผู้ชมโดยรอบพยักหน้าทันทีเมื่อได้ยินสิ่งนี้ มีศิษย์ภายนอกทั้งหมดสามพันคน และการที่สามารถเป็นหนึ่งในร้อยอันดับแรกหรือแม้แต่ตำแหน่งห้าสิบอันดับแรกในบรรดาสามพันคน ถือเป็นการพิสูจน์ว่าบุคคลนี้แข็งแกร่งมากเพียงใด แน่นอนว่าศิษย์ภายนอกเหล่านี้หลายต่อหลายคนสามารถอยู่ในตำแหน่งร้อยอันดับแรกได้เนื่องจากคนเหล่านั้นมีเวลาฝึกฝนที่มากพอ บางคนอยู่ในขั้นสููงสุดของระดับแรกกำเนิดไปแล้วด้วยซ้ำ! ตำแหน่งของศิษย์ภายนอกเหล่านี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพรสวรรค์ของพวกเขาเลย

แต่เฟนด์อยู่ในขั้นแรกระดับแรกกำเนิดเท่านั้น และเขายังสามารถก้าวขึ้นไปอยู่ในร้อยอันดับแรกได้เนื่องจากพรสวรรค์ของเขาเอง สิ่งนี้ทำให้ใครหลาย ๆ คนอิจฉา แต่พวกเขาทำได้เพียงจ้องมองเท่านั้น