บทที่ 2078

อัลเบี้ยนอยู่ในสภาพที่ดีกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับคนอื่น ๆ เขาร่อนลงบนพื้นอย่างมั่นคง แม้ว่าเขาจะยังบาดเจ็บสาหัสและยังไม่หายดี แต่เขาดีขึ้นกว่าเดิมราวสามถึงสี่ส่วน

สายตาของดไวท์จับจ้องไปที่เฟนด์ราวกับว่าเขาเพิ่งได้ค้นพบโลกใบใหม่

“นายหาศูนย์กลางของเวทย์เจอได้ยังไง? พ่อนายบอกว่านายออกไปได้เพราะนายพบศูนย์กลางของเวทย์!” ดไวท์ไม่สามารถระงับความประหลาดใจในน้ำเสียงของเขาได้ สำหรับเขาแล้วเฟนด์ดูมีความสามารถมากกว่าที่ตาเห็น

เจดปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าของตัวเองและเอ่ยออกมาว่า "นายพบวิธีปลดเวทย์ค่ายกลได้จริง ๆ ด้วย ก่อนหน้านั้นตอนที่นายบอกว่านายหามันเจอแล้วฉันก็นึกว่านายเสียสติไปแล้วซะอีก!"

เจดรู้สึกกระสับกระส่ายเมื่อตระหนักได้ว่าก่อนหน้านี้เขาคิดว่าเฟนด์เสียสติไปแล้ว แต่ชัดเจนแล้วว่าเขาต่างหากที่ไม่รู้อะไรเลย

เฟนด์ไม่ใส่ใจในคำพูดของเจดและหันไปหาดไวท์แทน

“ฉันก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าฉันเคยเห็นและเคยศึกษาตำราโบราณที่มีข้อมูลเกี่ยวกับเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์มาก่อน? พวกเขาบังเอิญอธิบายวิธีการในการทะลวงผ่านเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์ไว้ด้วย สิ่งที่เราต้องทำก็แค่หาศูนย์กลางของเวทย์ค่ายกลให้เจอ... "

ประกายแห่งการวิเคราะห์ฉายผ่านดวงตาของดไวท์ และเขาก็ต้องการที่จะถามคำถามอื่น ๆ อีก แต่เฟนด์หันหน้าหนีและเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ก่อนที่จะทอดสายตาไกลออกไป

เจดคิดตามและเอ่ยคำถามออกไปในทันที "เราควรรีบออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้หรือเปล่า"

อันที่จริงแล้ว เขาคิดอะไรไม่ออกเลย แม้ว่าพวกเขาจะออกไปจากที่นี่ได้ แต่ก็ยังเป็นที่สงสัยว่าพวกเขาจะเดินทางไปอีกไกลแค่ไหน เฟนด์ไม่ได้หันกลับมามองและขมวดคิ้วในขณะที่เขาครุ่นคิดอยู่พักนึง