บทที่ 2095

ทันใดนั้นดาบยาวทั้งสองเล่มก็ปะทะกันกลางอากาศ และทุกคนก็ได้ยินเสียงโครมครามดังขึ้น ทันทีที่ดาบยาวสีดำอมเทาปะทะกับดาบยาวของเดเร็ก โครงกระดูกขนาดเล็กจำนวนห้าสิบโครงที่แต่เดิมลอยอยู่บนดาบยาวก็ลุกเป็นไฟราวกับทันที เผาไหม้อย่างบ้าคลั่งในอากาศ

แต่ภายในอึดหายใจเดียว โครงกระดูกมากกว่าห้าสิบโครงก็ถูกเผาจนมอดไหม้ และแสงบนดาบยาวของเดเร็กก็หรี่ลงทันที เขามองดูมันได้ความไม่เชื่อ "เป็นไปได้ยังไงกัน? ทำไมทักษะของฉันถึงอ่อนแอขนาดนี้?”

เขาไม่คิดว่าเขาจะรับมือกับเฟนด์ได้ เขาแค่ต้องการซื้อเวลาก่อนจะทิ้งอาวุธแล้วหนีไป แต่ไม่คิดเลยว่าทักษะของเขาจะอ่อนแอและถูกปลดอาวุธได้ในพริบตาเดียวแบบนี้

เฟนด์เย้ยหยัน ทักษะที่เขาบ่มเพาะอย่างทักษะทักษะทลายห้วงสุญญะ อย่างน้อยมันน่าจะเป็นทักษะระดับนภา แถมยังเป็นทักษะทางธาตุวิญญาณซึ่งก็หมายความว่ามันสามารถยับยั้งพลังวิญญาณได้ตามธรรมชาติ แล้วมันก็เกิดขึ้นกับทักษะของเดเร็กซึ่งโจมตีด้วยการใช้พลังวิญญาณ เดเร็กไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฟนด์มาตั้งแต่แรก และเมื่อถูกเขายับยั้งพลังวิญญาณเอาไว้ได้ ก็ไม่แปลกเลยพี่การโจมตีของเขาจะถูกปลดเปลื้องลง

หลังจากที่ดาบยาวหักเหผ่านการเคลื่อนไหวของเดเร็ก มันก็พุ่งเข้าหาหน้าอกของเขาทันที สีหน้าของเดเร็กเปลี่ยนไปขณะที่เขาถอยร่น แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ดาบยาวสีดำแทงทะลุหน้าอกของเขาในพริบตา ภายใต้แรงกระแทกดังกล่าว เกราะวิญญาณของเขาก็อ่อนแอราวกับเศษกระดาษ และไม่อาจต้านทานอะไรได้เลย

ดาบยาวสีดำแทงทะลุหัวใจของเดเร็ก ร่างกายของเขายังคงไม่ได้รับอันตรายเพราะดาบยาวสีดำทำจากพลังวิญญาณ แต่ไม่ใช่ผลลัพธ์เดียวกันกับวิญญาณของเขา เขารู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่เสียดแทงในจิตวิญญาณของเขา มันทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน เขาอ้าปากกว้างและต้องการตะโกน แต่ตระหนักว่าเขาไม่มีแรงแม้แต่จะส่งเสียงออกไป