บทที่ 2109

โนเอลมองไปที่เฟนด์ด้วยความประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เขาก็ถามถึงผู้อาวุโสก็อดฟรีย์แต่เขายังคงตอบคำถามของเขา “เรามีผู้อาวุโสทั้งหมดสิบเอ็ดคน ตามการจัดอันดับ ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์เป็นผู้อาวุโสคนที่สิบเอ็ด แต่เขามีพรสวรรค์มาก การจัดอันดับของผู้อาวุโสจะจัดอันดับตามความแข็งแกร่งของพวกเขา คาดว่าอีกไม่นานผู้อาวุโสก็อดฟรีย์จะกลายเป็นหนึ่งในสามผู้อาวุโสอันดับสูงสุด”

เฟนด์พยักหน้าและหลังจากถอนหายใจเบา ๆ เขายังคงถามต่อไปว่า "แล้วผู้อาวุโสมีความขัดแย้งกันบ้างหรือเปล่า?"

โนเอลหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบ "นายถามเรื่องนี้ทำไม? นายรู้จักผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ได้ยังไงกัน์”

เฟนด์กระแอมในลำคอ จับจมูกแล้วพูดว่า “ผมได้พบกับผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ขณะอยู่ในเมืองสองกษัตริย์ เพราะคิดถึงเรื่องนี้แล้วก็ตลกดี ผมรู้ว่าเขาเป็นผู้อาวุโสจากการแต่งกายของเขา แต่ไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้อาวุโสคนไหน ผมได้รู้ชื่อของเขาก็ตอนที่มีคนข้าง ๆ บอกมาเท่านั้น”

โนเอลดูเหมือนจะพอใจกับคำอธิบายและไม่ได้กดดันอะไรเพิ่มอีก เขาตอบคำถามก่อนหน้านี้ของเฟนด์แทน “ถ้านายกำลังมองหาสาเหตุของความขัดแย้งระหว่างผู้อาวุโส ฉันก็เดาว่าน่าจะเป็นการแย่งชิงตำแหน่งเจ้าสำนัก”

ดวงตาของเฟนด์เบิกกว้าง เมื่อเห็นเช่นนี้ โนเอลก็หัวเราะออกมา เขาแน่ใจว่าเฟนด์คงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้และเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง กลายเป็นว่าประมุขของตำหนักสองกษัตริย์มีอายุมากขึ้นแล้วและตั้งใจจะสละตำแหน่ง จากนั้นเขาจะได้รับการเลื่อนขั้นให้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดเพื่อให้เขามุ่งเน้นไปที่การบ่มเพาะทักษะยุทธของตัวเองได้ ดังนั้นตำแหน่งเจ้าสำนักจึงตกเป็นเป้าของผู้อาวุโส

เจ้าสำนักเป็นผู้อาวุโสที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้อาวุโสเสมอมา และโดยตรรกะแล้วตำแหน่งนี้ควรตกเป็นของผู้อาวุโสระดับสูง แต่ความสัมพันธ์ระหว่างผู้อาวุโสทั้งสิบเอ็ดคนเหล่านี้ค่อนข้างซับซ้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ชื่อเสียงของผู้อาวุโสลำดับที่สองเพิ่มทวีขึ้น ทำให้ความแข็งแกร่งและศักดิ์ศรีของเขาเทียบได้กับผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งได้เลยด้วยซ้ำ