บทที่ 2112

อย่างที่โนเอลกล่าวไว้ ถ้าแหล่งทรัพยากรลับนี้ค่อนข้างล้ำค่า สำนักสหัสบรรณจะไม่อนุญาตให้สำนักระดับสามทั้งสองแย่งชิงกันอย่างนี้แน่นอน พวกเขาจะเอาไปเป็นของตัวเองไม่ผิดแน่!

บรู๊คตัดพ้อในทันที "บางทีพวกเขาอาจค้นพบบางสิ่งที่มีค่ามากในแหล่งทรัพยากรลับ และข่าวนี้ไปถึงหูของสำนักวายชนม์เข้า นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขายอมแลกทุกอย่างเพื่อมาที่นี่และเอามันไปเป็นของตัวเอง"

โนเอลพยักหน้า ที่บรู๊คพูดฟังดูมีเหตุผล แต่แล้วเขาก็ถามกลับไปว่า “แล้วทำไมสำนักสหัสบรรณถึงไม่ทำอะไรพวกเขาเลยล่ะ? ตามที่ศิษย์น้องเฟนด์กล่าวไว้ แนวค่ายกลรอบป่าดงอสูรอยู่ที่นั่นมานานกว่าสิบวันแล้ว!

“ไม่มีใครออกมาจากที่นั่นได้เลยนอกจากศิษย์น้องเฟนด์ ใครก็ตามที่มีมันสมองสักนิดก็จะรู้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องและจะต้องส่งคนไปตรวจสอบเรื่องนี้ พวกเขาจะต้องค้นพบบางสิ่งหากพวกเขาทำเช่นนั้น

ไม่ใช่สิ่งที่จะพลาดกันได้ง่าย ๆ แล้วทำไมสำนักสหัสบรรณและตำหนักสองกษัตริย์ของเราถึงไม่ได้ทำอะไรเลย? นายไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ? พวกเขากำลังวางแผนอะไรกันแน่?”

ทั้งเฟนด์และบรู๊คต่างก็อึ้งไปกับคำถามของเขา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่สามารถรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเว้นแต่จะมีข้อมูลเพิ่มเติม สำหรับคำถามนี้และคำถามอื่น ๆ

เฟนด์เริ่มปวดหัวและเขายกมือยอมแพ้ “เราเลิกทรมานตัวเองด้วยการพยายามค้นหาสิ่งต่าง ๆ ด้วยข้อมูลเพียงเล็กน้อยที่เรามีเถอะ สิ่งต่าง ๆ จะชัดเจนขึ้นหากเรามีเวลาอีกสักหน่อย นอกจากนี้ ความจริงจะต้องถูกเผยออกมาเสมอ ในขณะเดียวกัน เราก็แค่ต้องใส่ใจกับสิ่งรอบตัวให้มากขึ้น”

พวกเขาคุยกันนานขึ้นเล็กน้อย วันนั้นโนเอลปฏิบัติหน้าที่อยู่ ดังนั้นเขาจึงออกไปก่อน บรู๊คกำลังจะจากไปเมื่อเฟนด์ขอให้เขาไปที่หอสัตตะฤกษ์ในนามของเขาเพื่อแลกเปลี่ยนของที่เขาได้รับจากป่าดงอสูรเป็นคะแนนสะสม