บทที่ 2119

แนชขมวดคิ้วและโฟกัสไปที่มือขวาของศพด้วย เขายังยกมือขวาที่เหลือแต่โครงกระดูกของศพขึ้น และเขามองเห็นได้จากด้านข้างว่ามือขวากำผลึกใสไว้เท่านั้น

ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่รู้ว่าผลึกใสนั้นคืออะไร

สองพ่อลูกสบตากันก่อนจะเอื้อมไปจับมือขวาของผู้ตายพยายามง้างนิ้วออก ตอนแรกพวกเขาคิดว่าพวกเขาจะต้องออกแรงในการง้างนิ้วมือของโครงกระดูกนั้นออก เพราะเห็นว่ามันแน่นแค่ไหน แต่ทั้งเฟนด์และแนชกลับได้ยินเสียงบางอย่างกุกกักบางอย่างดังออกมา ดูคล้ายว่ากลไกดังกล่าวถูกเปิดใช้งานเมื่อพวกเขาลองขยับมัน

ทั้งสองคนตกใจปล่อยมือขวาที่เป็นโครงกระดูก มือข้างดังกล่าวตกลงบนโต๊ะจนเสียงดังสนั่นและข้อนิ้วที่ปิดแน่นก็เปิดออกวางราบอยู่บนโต๊ะ ผลึกใสที่มือนั้นคว้าไว้แน่นก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเฟนด์และแนช

นี่เป็นผลึกใสขนาดเท่าฝ่ามือ และบรรจุของเหลวสีแดงเรืองแสงไว้ข้างใน ของเหลวสีแดงดังกล่าวดึงดูดความสนใจของเฟนด์ได้ในทันที เขาเพ่งความสนใจไปที่ของเหลวสีแดงนั้นและสังเกตเห็นว่าของเหลวนั้นดูเหมือนจะยังมีชีวิตอยู่ ของเหลวไหลวนอยู่ในผลึกและดูเหมือนจะพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากการกักขังของผลผลึกดังกล่าว ยิ่งไปกว่านั้น บนผลผลึกดังกล่าวก็มีข้อความสลักไว้หลายคำ

เฟนด์ขมวดคิ้วและลูบคางของเขาโดยไม่รู้ตัวในขณะที่เขาพูดว่า “มันเป็นอักษรรูนหรือไม่ก็คาถาอีกแล้ว”

โดยไม่คาดคิดเฟนด์เงยหน้าขึ้นและพูดว่า “นี่ไม่ใช่อักษรรูนหรือคาถาอะไรทั้งนั้น นี่เป็นแค่ข้อความธรรมดา”