บทที่ 2121

โนเอลอ้าปากค้างอย่างไม่อยากเชื่อ “ถ้าเป็นเรื่องสำคัญขนาดนั้น คิดว่าฉันจะยังมีอารมณ์มานั่งจิบชาและคุยกับนายที่นี่ได้อยู่เหรอ?”

ในที่สุดเฟนด์ก็ถึงกับร้องอ๋อ ที่โนเอลพูดก็มีเหตุผล แต่นอกเหนือจากเรื่องนั้นแล้วจะมีอะไรอีกที่จะทำให้ยุ่งเหยิงได้อีก?

โนเอลไม่รอให้เฟนด์ถาม เขาพูดต่อทันที “ฉันบอกนายแล้วไม่ใช่เหรอว่าผู้อาวุโสลำดับที่สิบเอ็ดกำลังรับศิษย์คนแรกและคนสุดท้ายของเขาอยู่? ศิษย์ภายในกำลังต่อสู้กันเองเพราะเหตุนี้ โอลิเวอร์เข้าร่วมเวทีการต่อสู้เดิมพันกับศิษย์ภายในคนอื่น ๆ เพราะเหตุนี้ สนามประลองเดิมพันนั้นมีแน่นขนัดจนไม่มีที่ยืน ทำให้เห็นว่ามันแน่นขนาดไหน นายอยากไปดูไหม”

เฟนด์ถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง เขาไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องสำคัญอะไร มันเป็นเพียงเรื่องของการรับศิษย์คนสุดท้าย แล้วมันพิเศษขนาดไหนกัน? แม้ว่าศิษย์คนสุดท้ายนี้จะส่งผลต่อผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ในอนาคต แต่สำหรับปัญหาที่ใหญ่ที่สุดที่สำนักกำลังเผชิญอยู่เท่านั้น นั่นไม่ใช่ปัญหาที่สำนักวายชนม์ก่อขึ้นหรอกหรือ?

เฟนด์ส่ายหน้าโดยไม่ต้องคิดซ้ำสอง “บอกตามตรง ผมไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะต้องไปดูการประลอง แม้ว่าพวกเขาจะสู้กันจนตายไปข้างก็เถอะ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพียงการต่อสู้ระหว่างศิษย์ภายในไม่กี่คนเท่านั้น”

ปากของบรู๊คและโนเอลกระตุกเมื่อได้ยินสิ่งนี้ พวกเขาแลกเปลี่ยนสายตากันและอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น ก่อนที่จะมองไปที่เฟนด์ในลักษณะที่ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อยเฟนด์รู้สึกประหลาดใจเมื่อทั้งสองคนมองเขาในลักษณะนี้

เขาพูดอะไรผิดหรือเปล่า?

โนเอลยกนิ้วให้เฟนด์และเขย่ามันต่อหน้าเฟนด์ “ฉันต้องยอมรับเลยว่าอัจฉริยะอย่างนายช่างมีหัวคิดที่แตกต่างกับคนปัญญาอ่อนไร้ประโยชน์อย่างฉันราวฟ้ากับเหวทีเดียว จำไว้นะ ทุกคนแทบจะจดจ่อกับการฝึกซ้อมไม่ได้เลย เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้ พวกเราทุกคนโฟกัสไปที่ศึกประลองในครั้งนี้มากเกินไป ในทางกลับกัน นายกลับไม่สนใจเรื่องยุ่งเหยิงของโลกภายนอกและเอาแต่มุ่งความสนใจไปที่การฝึกฝนของตัวเองเท่านั้น ฉันต้องชื่นชมในหัวคิดของนายจริง ๆ”