บทที่ 2127

พื้นที่ทางทางใต้ที่ไกลออกไปเป็นที่ที่พวกศิษย์ยืนอยู่ สถานที่นี้ดูคล้ายกับจัตุรัสขนาดใหญ่ แม้ว่าจะมีขนาดเท่ากับของสนามฟุตบอลสองหรือสามสนามและจุคนได้หลายพันคน แต่เหล่าศิษย์ต่างก็ยืนห่าง ๆ กันศิษย์ในระดับเดียวกันยืนรวมอยู่ในบริเวณเดียวกัน และดูคล้ายว่าจะแออัดเล็กน้อยเนื่องจากศิษย์นอกสำนักซึ่งเป็นกลุ่มที่มีจำนวนมากที่สุดรวมตัวกันที่บริเวณทิศใต้แม้ว่าจะเป็นพื้นที่กว้างขวางก็ตาม

เฟนด์สามารถได้ยินได้อย่างชัดเจนว่าทุกคนรอบตัวเขากำลังพูดถึงอะไรอยู่บ้าง ตอนนั้นเองที่ชายมีหนวดยืนอยู่ข้างหน้าเขาชี้ไปที่เวทีการต่อสู้ขณะที่เขาอุทานว่า “ฉันคิดว่ามาเตโอ เบลี่ย์ควรได้รับเลือกจากผู้อาวุโสลำดับที่สิบเอ็ด อย่างไรเสียเขาก็อยู่ในอันดับที่ห้าในหมู่ศิษย์ภายใน และไม่มีตระกูลใดสนับสนุนเขาด้วย ยิ่งไปกว่านั้น ฉันได้ยินมาว่าเขาเป็นคนสันโดษและเจ้าอารมณ์มาก ซึ่งคล้ายกับผู้อาวุโสลำดับที่สิบเอ็ดมากทีเดียว ต้องเป็นเขาแน่!”

ชายหน้ายาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ชายมีหนวดตะคอกขึ้นมาและพูดอย่างเหยียดหยามว่า “ถ้ามีปัญญาคิดแค่นี้ก็ช่วยเลิกเดาสิ่งที่ผู้อาวุโสภายในกำลังคิดอยู่ได้หรือเปล่า? นายไม่รู้เหรอว่าการจะเลือกศิษย์สักคนจะต้องถูกเลือกไว้ตั้งแต่ล่วงหน้าแล้ว?”

ประโยคนี้กระตุ้นปฏิกิริยาในหมู่ศิษย์ ราวกับว่าก้อนหินที่ถูกโยนลงน้ำสามารถทำให้เกิดระลอกคลื่นนับพันได้ หลายคนรอบตัวชายหน้ายาวหันมามองเขา ขณะที่ชายไว้หนวดก็มองชายหน้ายาวด้วยความประหลาดใจเช่นกัน เฟนด์และคนอื่น ๆ ก็ถูกดึงดูดด้วยสิ่งที่ผู้ชายพูดเมื่อพวกเขาหันมามองเขา

เมื่อชายคนนั้นเห็นว่าคนรอบข้างจ้องมองมาที่เขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น จู่ ๆ เขาก็เกิดตระหนักได้ถึงสิ่งที่สำคัญขึ้นมาในท้ายที่สุด ท่ามกลางคนมากมายรอบตัว ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แล้วอธิบาย แม้ว่าน้ำเสียงจะเจือความเย่อหยิ่ง “ข่าวนี้แพร่กระจายอยู่ในหมู่ศิษย์ของผู้อาวุโส และเหล่าศิษย์ภายในที่รู้เรื่องนี้ก็มีไม่มากก็น้อย มีเพียงเราซึ่งเป็นศิษย์ภายนอกเท่านั้นที่ไม่ค่อยได้รู้เรื่องอะไร”

เขาจงใจหยุดชั่วคราวเมื่อพูดถึงจุดนี้ ราวกับว่าเขาพยายามดึงความสนใจของทุกคน แต่คนรอบข้างของเขาทนไม่ไหวและหลายคนก็กดดันในเรื่องนี้