บทที่ 214

อย่ากังวลไปเลยค่ะแม่ เฟนด์จะได้เงินมาคืนแน่นอน"

เซเลน่ายิ้มและตอบว่า "โอเค เดี๋ยวเฟนด์กับหนูจะต้องไปงานเลี้ยงรุ่น เพื่อนเก่าของหนูสองสามคนชวนไปดื่ม สังสรรค์และร้องเพลงที่บาร์! หนูไม่ได้เจอพวกเขานานแล้วเลยต้องไปเจอกันสักหน่อย”

เฟนด์และเซเลน่า พักผ่อนอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะไปอาบน้ำ จากนั้นทั้งคู่เตรียมออกไปข้างนอกเมื่อใกล้ถึงเวลา

“ฮะ? แม่คะ รถอยู่ไหนคะ?"

เมื่อเซเลน่าเห็นลานที่ว่างเปล่า ใบหน้าก็หมองคล้ำลง ขณะที่เธออาบน้ำ เธอได้ยินเสียงรถดังขึ้น แต่เธอคิดว่ามันมาจากถนน เธอไม่คิดว่ารถปอร์เช่ของเธอจะถูกขับออกไป

“อ้อ ซีน่ากับน้องชายของลูกออกไปนั่งรถเล่นด้วยกัน” ฟีโอน่าตอบสั้น ๆ

เซเลน่ามุมปากประตุก “แม่คะ พวกเขาขับรถคันเดียวกันไม่ได้หรือไง ถ้าพวกเขาอยากจะขับมันมากขนาดนั้น” เธอพูดกับฟีโอน่า “ทำไมทั้งคู่ต้องขับออกไป? พวกเขารู้ว่าหนูจะต้องไปธุระที่ข้างนอก ทำไมพวกเขาถึงไม่ทิ้งรถไว้ให้หนู แล้วตอนนี้หนูกับเฟนด์จะทำยังไง?”

"แหม… น้องแกแค่อยากจะขับออกไปอวดเพื่อน ๆ เท่านั้น” ฟีโอน่ารีบตอบทันที โดยไม่ได้สนใจความรู้สึกของลูกสาว “น้องมันให้ลูกกับเฟนด์ เรียกรถแท็กซี่ไปลูกมีนัดก่อน ปล่อยให้พวกเขาขับรถกันไปก่อนพอลูกจะกลับก็โทรหาน้อง เดี๋ยวเบ็นกับซีน่าก็จะไปหาพวกลูกเอง”

เซเลน่าพูดไม่ออก เฟนด์เสี่ยงชีวิตเพื่อหาเงินให้พวกเขาในสนามรบ เขาถึงกับซื้อรถหรูให้เธอ เพื่อที่เธอจะได้ยืนต่อหน้าเพื่อนในชั้นเรียนของเธออย่างภาคภูมิใจ

เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าน้องชายของเธอกับซีน่า จะขับรถออกไประหว่างที่เธออาบน้ำ

สุดท้าย สิ่งที่เธอทําได้คือ รอยยิ้มอันขมขื่น "ดูเหมือนว่าตอนนี้เราจะเรียกแท็กซี่ได้แค่อย่างเดียว" หล่อนพูดอย่างหดหู่

เฟนด์ยักไหล่ ยิ้มตึง ๆ บนใบหน้าเหมือนกัน "มันทําอะไรไม่ได้แล้ว ใครจะไปรู้ว่าคุณมีน้องชายที่ไม่คิดถึงความรู้สึกของคนอื่น" เขาครุ่นคิด "อย่างไรซะเพื่อนสมัยเรียนของคุณถูกอบรมมาอย่างดีใช่ไหม? ผมหวังว่าพวกเขาจะไม่มีนิสัยขี้อวดเหมือนกับราเชล”