บทที่ 2154

“ทำไมคุณถึงคิดว่าการที่เกรสแฮมต่อต้านการเข้าร่วมของโอลิเวอร์? ก็ล้วนเป็นเพราะเขาคิดว่าโอลิเวอร์แข็งแกร่งกว่าเขายังไงล่ะ”

"นายพูดถูก แม้แต่คนแบบเขาก็ยังไม่อยากต่อสู้แบบตัวต่อตัวกับโอลิเวอร์เลย แล้วเฟนด์เอาอะไรมาคิดว่าจะสามารถเอาชนะเขาได้?”

“ฉันก็คงบอกได้เพียงคำเดียวว่าการไม่รู้คำตอบคงจะดีซะกว่า”

การสนทนาโดยรอบมีต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดยิ่งบทสนทนาดังขึ้นเท่าไหร่ ใบหน้าของโนเอลและบรู๊คก็ยิ่งเข้มขึ้นเท่านั้น ทั้งสองคนเป็นห่วงเฟนด์จริง ๆ แต่ในเวลาแบบนี้เขาไม่กล้าพูดอะไรเลย

เฟนด์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับทั้งสองคน และทุกคนต่างก็รู้ว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกัน หากพวกเขาสองคนพูดอะไรบางอย่างในเวลานี้ พวกเขาจะกลายเป็นเป้าหมายของการโจมตีของทุกคนทันที

ศิษย์ภายนอกนั้นเงียบกว่าศิษย์ภายในมาก เพราะชื่อเสียงของเฟนด์นั้นโด่งดังในหมู่เพื่อนของเขาเอง และพวกเขาต่างก็รู้ว่าเฟนด์นั้นมีความสามารถมากเพียงใด

ยิ่งไปกว่านั้นเฟนด์ยังสามารถเอาชนะเวสลีย์ในฐานะศิษย์ภายนอกที่ได้รับคัดเลือกใหม่ได้อีกด้วย นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่สามารถทำได้ ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่คิดว่าเฟนด์จะเอาชนะโอลิเวอร์ได้ แต่ก็ไม่ได้อยากที่จะจมอยู่กับเรื่องนี้เท่าไหร่นัก

โอลิเวอร์ยืนอยู่ทางด้านตะวันตกของเวทีการต่อสู้ ลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านเสื้อคลุมของเขา เขาเอามือไพล่หลัง โอลิเวอร์ดูแลกับเจ้าชาย สิ่งเดียวที่เขาขาดในตอนนี้คือพัดพับในมือเท่านั้น

เมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ของเขาดูสบาย ๆ ราวกับอยู่บ้านแล้ว เฟนด์ดูธรรมดาและไม่มีอะไรพิเศษเลยสักนิด เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ ปราศจากการเคลื่อนไหวหรือแสดงออกใด ๆ ราวกับว่าการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่องปกติเหมือนกับการนั่งรับประทานอาหารกลางวัน

ยิ่งเฟนด์เฉยเมยมากเท่าไหร่ โอลิเวอร์ก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นเท่านั้น “เด็กน้อย ฉันไม่ใช่คนที่ชอบทำอะไรครึ่ง ๆ กลาง ๆ แถมพฤติกรรมก่อนหน้านี้ของนายก็ทำให้ฉันไม่สบอารมณ์เลยสักนิด ถึงจะมีกฎอยู่ แต่ฉันก็พยายามทำให้นายรู้สึกเจ็บปวดที่สุดในชีวิตโดยไม่ฝ่าฝืนกฎก็แล้วกันนะ!”