บทที่ 2164

ใบหน้าของผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งและสองเปลี่ยนมืดมนลงหลังจากได้ยินสิ่งนี้ ผู้อาวุโสลำดับที่สองโกรธเสียจนมุมปากกระตุกไม่หยุดขณะที่เขาหรี่ตา ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งไม่ได้ซ่อนความโกรธของเขาไว้เลยและยังจ้องมองไปที่ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์อย่างอาฆาต เขาดูคล้ายอยากจะพุ่งตัวไปก่นด่าผู้อาวุโสก็อดฟรีย์เสียเต็มประดา ผู้อาวุโสเซเยอร์ซึ่งนั่งข้างหลังตลอดเวลาก็ดูแย่มากเช่นกัน เขามีสีหน้าบิดเบี้ยวขณะกำหมัดแน่น เฟนด์ถือเป็นศัตรูของตระกูลเซเยอร์ ยิ่งเฟนด์แข็งแกร่งมากเท่าไหร่ สถานการณ์ก็ยิ่งไม่เข้าข้างเขามากขึ้นเท่านั้น

ในขณะนี้โอลิเวอร์ตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง ครั้งนี้ เสียงร้องของเขารุนแรงกว่าเดิมมาก เนื่องจากความเจ็บปวดดูคล้ายจะเคลื่อนตัวไปยังกระดูกสันหลัง "อ๊าก! เจ็บชะมัด! ช่วยด้วย!"

ผู้อาวุโสเซเยอร์ตื่นจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้อง เขาลุกขึ้นจากที่นั่งทันทีและรีบตรงไปยังเวทีต่อสู้ เขาทำร่ายผนึกเวทย์ด้วยมือของเขาเอง แล้วผนึกเวทย์ดังกล่าวก็วิ่งเข้าหาเกราะผู้พิทักษ์เหมือนหากฝนก่อนที่จะหลอมรวมเข้ากับเกราะผู้พิทักษ์

ทุกคนได้ยินเพียงเสียงคลิกของกลไกที่กำลังทำงาน และเกราะผู้พิทักษ์ก็ถูกปลดทิ้งในทันที เท้าของผู้อาวุโสเซเยอร์เหยียบลงบนแท่นต่อสู้และเขารีบไปหาโอลิเวอร์ เขายื่นมือออกไปช่วยพยุงโอลิเวอร์ให้ลุกขึ้นก่อนจะหยิบโอสถหลายเม็ดออกจากแหวนยุทธแล้วป้อนให้โอลิเวอร์ จากนั้นเขาก็ตรวจสอบชีพจรของโอลิเวอร์และใบหน้าของเขาก็มืดลงทันทีหลังจากนั้น

เขาเงยหน้าขึ้นและจ้องมองที่เฟนด์อย่างเกลียดชัง “ไอ้สารเลว กล้าดียังไงมาทำเรื่องแย่ ๆ แบบนี้ แกฉีกวิญญาณของเขาได้ยังไง?!” ผู้อาวุโสเซเยอร์โกรธจัด บาดแผลบนร่างกายของเขาไม่เท่าไหร่ แต่บาดแผลที่วิญญาณของเขาได้รับนั้นยากที่จะฟื้นตัวได้เมื่อเทียบกับบาดแผลบนร่างกาย นอกจากนั้น บาดแผลเหล่านั้นก็จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากโอสถราคาสูงลิบ แล้วดูจากรูปการณ์แล้ว บาดแผลดังกล่าวของโอลิเวอร์ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหกเดือนในการฟื้นตัว

เวลาหกเดือนอาจไม่ใช่ค่าอะไรสำหรับผู้อาวุโส แต่มันมีค่ามากสำหรับเหล่าศิษย์ที่อยู่ในช่วงพัฒนา ผู้อาวุโสเซเยอร์จะไม่โกรธได้อย่างไรในเมื่อสิ่งนี้อาจส่งผลต่ออนาคตของโอลิเวอร์