บทที่ 2166

ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งเย้ยหยันอย่างขุ่นเคืองและพูดอย่างหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด “ไม่ต้องห่วงหรอก ในฐานะผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง ฉันจะรักษาสัญญาและจะส่งคะแนนสะสมของสำนักให้เธอในภายหลัง!”

จากนั้นเขาก็สะบัดแขนเสื้อแล้วหมุนตัวเพื่อจากไป เขาอาจรู้สึกว่าการรั้งอยู่ของเขามีแต่จะทำให้ตัวเองต้องอับอาย เนื่องจากผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งจากไปแล้ว ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อเช่นกัน

ห้องของเฟนด์ยังดูเหมือนเดิม มันเป็นห้องเตียงเดี่ยวขนาดมาตรฐานที่มีตู้เสื้อผ้า โต๊ะ เก้าอี้ และชั้นวางของ หลังจากที่เขากลับมาจากจุดรวมพลที่มีเสียงดังน่าหนวกหู เฟนด์ก็จัดการข้าวของของเขา อันที่จริงเขาไม่ได้มีทรัพย์สมบัติอะไรอยู่ในบ้านหลังนี้มากมาย นอกเหนือจากเครื่องนอนของเขาแล้ว ก็มีเพียงตำราโบราณที่เขายืมมาไม่กี่เล่มเท่านั้น

บรู๊คและโนเอลก็ตามเฟนด์ไปที่ห้องของเขาด้วย และพวกเขาคุยกันตลอดการเดินทาง หลังจากเข้ามาภายในบ้านและนั่งพูดคุยกันบนโต๊ะบทสนทนาของพวกเขาก็ยังคงดำเนินต่อไป

สีหน้าของโนเอลเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “นายรู้ไหมว่าหลังจากที่นายเดินออกไปจากฝูงชนแล้วคนอื่น ๆ คิดยังไงกับนาย บางคนอิจฉา บางคนเกลียดนาย และบางคนก็ชื่นชมนายเป็นอย่างมาก แต่ถึงกระนั้นคนพวกนั้นก็เคารพนับถือนาย เพราะนายสามารถเอาชนะหนึ่งในสิบอันดับแรกของศิษย์ภายในได้ทางที่เป็นเพียงศิษย์ภายนอกที่ได้รับคัดเลือกใหม่ ฉันไม่คิดว่าในสำนักของเราจะมีคนที่มีเรื่องราวแบบนายมาก่อน!”

บรู๊คพยักหน้าอย่างรุนแรง และเขายังตื่นเต้นมากกว่าโนเอลมาก เพราะไม่ว่าอย่างไร เขาก็เป็นเพียงศิษย์นอกสำนัก และถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่เขาได้รู้จักกับเฟนด์ผู้ซึ่งจะกลายเป็นศิษย์ที่ถูกเลือกในอนาคต “ผู้อาวุโสเซเยอร์มองคุณอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ตอนที่คุณขอให้ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งจำเรื่องคะแนนสะสมของสำนักจำนวนสามร้อยคะแนนที่เขาสัญญาไว้ ผู้อาวุโสเซเยอร์ก็หน้าถอดสี ไม่เพียงแต่คุณสามารถเอาชนะโอลิเวอร์ได้เท่านั้น แต่เขาต้องมอบคะแนนการสะสมจำนวนเจ็ดร้อยคะแนนให้คุณแต่โดยดีอีกด้วย ครั้งนี้เขาแพ้จนหมดรูปเลยล่ะ!”

บรู๊คอดยิ้มไม่ได้เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ในตอนที่เฟนด์บอกว่าจะต่อสู้กับโอลิเวอร์ ไม่มีใครที่อยู่ข้างเฟนด์คาดหวังในตัวเขาเลย ทุกคนดูแคลนเฟนด์อย่างหนัก ทั้งยังอยากจะเหยียบย่ำเขาอีกด้วย ทว่ามุมมองของพวกเขาที่มีต่อเฟนด์เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือ และในไม่ช้าทิศทางของบทการสนทนาของพวกเขาก็เปลี่ยนไป พวกเขาเริ่มเยาะเย้ยโอลิเวอร์และบอกว่ารายนั้นไม่แข็งแกร่งอย่างที่แสดงให้ใครเห็น

โนเอลรินชาให้ตัวเอง “คราวนี้ในสำนักไม่มีใครกล้าสงสัยอะไรในตัวนายอีกแล้ว ตอนนี้พวกที่ดูถูกนายไม่กล้าปริปากแม้แต่คำเดียว ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่านายจะแข็งแกร่งถึงขนาดที่โอลิเวอร์เองก็ยังไม่สามารถต่อกรกับนายได้ ไม่แปลกใจเลยที่นายสามารถรอดชีวิตมาจากสัตว์อสูรแสนอันตรายในป่านั่นได้”