บทที่ 2168

คำพูดของกริฟฟินและการที่เขามารอเฟนด์ที่นี่ทำให้เฟนด์สับสนอย่างมาก แม้ว่ากริฟฟินจะเป็นศิษย์ที่ถูกเลือกและศิษย์ทุกคนจะรู้สึกด้อยกว่าพวกเขาตามระเบียบเนื่องจากพวกเขาเป็นความหวังรุ่นต่อไปของทั้งสำนัก ศิษย์ที่ถูกเลือกเช่นเขาไม่ควรมาปฏิบัติเช่นนี้กับเฟนด์

ก่อนที่เฟนด์จะได้เข้าใจในเบื้องลึกเบื้องหลังคำพูดและน้ำเสียงของกริฟฟิน กริฟฟินก็ยิ่งเหยียดหยามเขาขึ้นไปอีก เฟนด์ไม่สามารถทนต่อพฤติกรรมดังกล่าวได้และไม่อยากเป็นคนโง่เง่าเต่าตุ่น หัวเราะเบา ๆ และพูดด้วยท่าทีเย็นชาเล็กน้อย “ผมไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าคุณหมายถึงอะไร ศิษย์พี่กริฟฟิน ผมไม่รู้ว่าตำแหน่งที่คุณพูดถึงเมื่อครู่มันหมายความว่าอะไร”

กริฟฟินเลิกคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อในสิ่งที่เฟนด์พูด กริฟฟินเย้ยหยันอย่างขุ่นเคืองและมองไปที่เฟนด์ราวกับว่าเขาคิดจะใช้ไม้แข็งในการจัดการอีกฝ่าย “นายคิดว่าฉันไม่กล้าลงมือกับนายเหรอ? ถึงแม้ว่านายจะเป็นศิษย์คนสุดท้ายของผู้อาวุโสลำดับที่สิบเอ็ดแล้วก็ตาม แต่นายก็เป็นแค่ศิษย์ของผู้อาวุโส ไม่ใช่ศิษย์ที่ถูกเลือกแบบพวกเรา โอลิเวอร์ เซเยอร์เป็นศิษย์อันดับต้น ๆ ในหมู่ศิษย์ภายใน แต่ในสายตาของฉันเขาก็เป็นแค่มือใหม่ สิ่งที่นายเพิ่งแสดงฝีมือออกมาฉันก็ทำแบบนายได้ไม่ยาก แค่ประสบความสำเร็จเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่าคิดจะมาทำตัวอวดดีต่อหน้าฉัน”

โนเอลและบรู๊คมีสีหน้ามืดมนเล็กน้อย แม้ว่าคำพูดของกริฟฟินจะไม่ได้มุ่งเป้าไปที่พวกเขา แต่แววตาของเขากลับเย็นชาอย่างปฏิเสธไม่ได้ เมื่อเขาเหลือบมองพวกเขาในบางครั้ง ทั้งสองคนก้าวถอยหลังไปทันที

เฟนด์ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดอย่างงุนงงว่า “ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะดวงตาหรือสมองของคุณที่มีอะไรผิดปกติ ผมไปเย่อหยิ่งอวดดีต่อหน้าคุณตั้งแต่เมื่อไหร่? นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้พบกับคุณ และจนกระทั่งวันนี้ก็ไม่เคยได้ยินชื่อของคุณมาก่อนเลย”

สำหรับเฟนด์แล้ว กริฟฟินก็เป็นแค่ตัวตลก