บทที่ 2174

“ทำไมสำนักสหัสบรรณถึงทำเช่นนั้น? พวกเขากำลังเผชิญกับความยากลำบากอะไรที่ต้องการยืมมือของสำนักวายชนม์? พวกเขาหวังว่าสำนักวายชนม์จะเป็นตัวตั้งตัวตีในเรื่องนี้ได้เหรอ? ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ศิษย์ของสำนักวายชนม์ไม่ใช่คนโง่ และหากพวกเขาตรวจสอบเรื่องนี้ พวกเขาก็จะพบกับความผิดปกติได้ แล้วเมื่อพวกเขาค้นพบเรื่องนั้นแล้ว สำนักวายชนม์คงไม่ยอมให้สำนักสหัสบรรณยืมมือแต่โดยดีหรอก” เฟนด์พูดอย่างค่อนข้างตื่นเต้น

ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์พยักหน้า “เธอน่ะจับประเด็นสำคัญที่สุดได้แล้ว อันที่จริง ฉันก็ยังไม่อาจหาคำตอบให้กับคำถามเหล่านี้ได้เลย ฉันรู้แค่ว่าข่าวลือเหล่านี้ถูกแพร่กระจายไปโดยสำนักสหัสบรรณเอง แต่ฉันไม่แน่ใจว่าทำไมพวกเขาถึงทำเช่นนั้น”

ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ชะงักไปก่อนจะพูดต่อ “ดูสิ แม้แต่เธอก็ยังมีคำถาม ฉันเชื่อว่าสหายเก่าพวกนั้นก็คงคิดเช่นนี้ได้ด้วยเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม ฉันแน่ใจว่าพวกเขามีเหตุผลของตัวเองที่จะยืนยันที่จะทำเช่นนี้แหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามไม่ใช่สถานที่ที่เราจะเข้าไปได้ตามต้องการ ทุกสำนักมีบรรทัดฐานที่สอดคล้องกัน และนั่นคือเหตุผลที่กริฟฟินคิดจะแย่งตำแหน่งของเธอไปให้กับน้องชายของเขา”

เฟนด์คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่พักหนึ่งและไม่ได้สนทนาต่อในทันที กระทั่งหลังจากนั้นไม่นานเขาก็เปิดปากพูด “มีอะไรอยู่ในแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้าม? ในตอนแรก สำนักของเรากำลังต่อสู้กับเผ่าปฐมหายนะเพื่อแย่งชิงพื้นที่ต้องห้ามนั่น หลังจากนั้น สำนักสหัสบรรณก็ค้นพบบางอย่าง ดังนั้นก็เขาจึงมาหยุดการต่อสู้ระหว่างเรากับเผ่าปฐมหายนะเพื่อยึดครองพื้นที่ต้องห้ามนั่นเสียเอง”

ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ตกตะลึงเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำถามของเฟนด์ เขายกมือขึ้นรินชาอีกถ้วยให้ตัวเอง “เท่าที่ฉันรู้มา แหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามนี้ถูกถ่ายทอดโดยปรมาจารย์ยุคโบราณ ยิ่งไปกว่านั้น มีความเป็นไปได้สูงที่ปรมาจารย์ยุคก่อนผู้นี้ไม่ได้มาจากทวีปเฮสเทียของเรา ฉันคิดว่าแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามเป็นมรดกตกทอดของปรมาจารย์จากโลกที่วัฒนธรรมศิลปะยุทธพัฒนาไปไกลยิ่งกว่าทวีปเฮสเทียของเรา”

ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์เงยหน้าขึ้นมองเฟนด์หลังจากที่เขาพูดจบ เดิมทีเขาคิดว่าเฟนด์จะต้องตกใจกับสิ่งที่เขาพูดเป็นอย่างมาก เพราะแม้แต่เขาเองก็ยังอดตกใจไม่ได้และไม่อาจควบคุมสีหน้าท่าทางของตัวเองไว้ได้เมื่อรู้ว่าพื้นที่ต้องห้ามนั้นเป็นมรดกที่ปรมาจารย์โบราณทิ้งไว้ ถึงกระนั้นผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นสีหน้าที่ดูไม่ตกใจเลยแม้แต่น้อยของเฟนด์ ใบหน้าของเฟนด์กลับเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นแทนเสียได้

เขายังอยากรู้เรื่องอะไรอีก? หรือเขาสงสัยเกี่ยวกับชื่อของปรมาจารย์โบราณคนนั้นหรือไม่? เขาควรจะตกใจเมื่อได้ยินข่าวดังกล่าวไม่ใช่หรือ?