บทที่ 220

ทุกคนได้ยินประโยคถึงกับอึ้งอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะบริตนีย์ที่ทำหน้านาบูดเบี้ยว

"มันไม่เหมือนกัน" บริตนีย์แย้ง "ดีแลนไม่ได้เลี้ยงอาหารเรา ยังไงก็ตาม คุณพูดเองนะ นี่เป็นครั้งแรกที่คุณเจอเรา เอาไงต่อ? อย่าบอกนะว่ากลัว เพราะเราอยากให้คุณเลี้ยงเราตอนนี้ ?"

มีคนจํานวนไม่น้อยที่แทบจะอดหัวเราะไม่ได้ ถ้าเขาอยากโม้ขนาดนั้น ทําไมเขาไม่พูดอะไรให้เร็วกว่านี้ล่ะ?

น่าเสียดายที่ตอนนี้ทุกคนเกิดความประทับใจ ต่อเซเลน่าและสามีของเธอ ทําให้พวกเขาหัวเราะเยาะพวกเขาโดยไม่คิดให้รอบคอบอีกต่อไป

“มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง มาดื่มกันให้เต็มที่ดีกว่า"

"ขอเตือนนะ บาร์นี้แพงมาก คุณต้องจ่ายอย่างน้อย 10,000 ถึง 20,000 เหรียญ ฉันพูดไม่ออกเลยว่าบิลจะสูงแค่ไหน หลายแสนหรือมากกว่านั้น และส่วนใหญ่แล้ว คนที่มาบาร์นี้มักจะเป็นหนุ่มสาวที่ร่ำรวย ที่ฐานะครอบครัวที่มั่งมีแน่ใจเหรอว่าจะเลี้ยงเรา"

เธอคิดว่าเฟนด์จะกลัวเมื่อได้ยินประโยคนี้ และเขาก็ไม่มั่นใจที่จะเข้าไปข้างใน

แต่เฟนด์กลับตอบไปว่า “ชายหนุ่มที่ร่ำรวย? ผมเจอมาเยอะแล้ว เคน คลาร์ก, ไมเคิล วิลสัน, นีล ฮิวโก้”

ทุกคนสูดลมหายใจเมื่อได้ยินประโยคนี้ ทั้งสามคนเป็นนายหนุ่มของครอบครัวชนชั้นสูง

ก่อนหน้าดีแลนและคนอื่น ๆ บริตนีย์ถือว่าเป็นหญิงสาวที่ร่ำรวย ครอบครัวลีถือว่าเป็นครอบครัวชั้นสูงอันดับสองเลยทีเดียว

ส่วนคนที่เปิดโรงงานเล็ก ๆ อย่างดีแลนนั้นถือว่าไร้ค่าสําหรับชนชั้นสูงเหล่านี้ พวกเขาไม่เพียงแต่ผลิต ผลิตภัณฑ์ชนิดหนึ่งเท่านั้น แน่นอนว่าไม่ใช่แค่โรงงานเดียว

"พระเจ้า! คุณรู้จักคนในครอบครัวชนชั้นสูงมากมายขนาดนั้น” ดีแลนกลืนน้ำลายลงคอ แววตาที่เขามองเฟนด์เปลี่ยนแปลงไป