บทที่ 2215

กริฟฟินโบกแขนเสื้อของเขา ถ้าไม่มีใครยืนขวางทางเขาอยู่ เขาคงรีบวิ่งไปคว้าคอเสื้อของเฟนด์แล้วตบเขาสักสองสามครั้ง “อย่าคิดว่าการที่นายต่อว่าฉันหลายต่อหลายครั้งแล้วฉันจะยอมอยู่เฉยเหรอ?! แม้ว่านายจะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ แต่ในสายตาของศิษย์ที่ถูกเลือกอย่างเรานายไม่มีค่าอะไรเลย ถ้าฉันอยากจะฆ่านายขึ้นมาก็ทำได้ไม่ยากเลยด้วยซ้ำ!”

กริฟฟินกัดฟันพูด ราวกับจะกลืนเฟนด์เข้าไป เฟนด์หัวเราะอย่างเย็นชา กริฟฟินนี่โง่จริง ๆ เขาพูดอะไรแบบนั้นออกมาได้ยังไง? การฆ่าศิษย์ร่วมสำนักถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง และผู้กระทำความผิดจะถูกลงโทษอย่างรุนแรงไม่ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นที่ไหนก็ตาม แต่กริฟฟินกับพวกพูดออกมาเสียหมดเปลือก

แน่นอนว่าสีหน้าของเนลสันมืดลงเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่กริฟฟินพูด จู่ ๆ เขาก็หันไปมองอีกฝ่ายและพูดอย่างดุเดือดว่า “ศิษย์น้องกริฟฟิน ได้ฟังสิ่งที่ตัวเองพูดออกมาบ้างหรือเปล่า?! นายพูดถึงการฆ่าศิษย์น้องร่วมสำนักของนายแบบนี้ได้ยังไง?! ถ้านายมีความขัดแย้งอะไรกับศิษย์น้องเฟนด์นายก็พูดมาตรง ๆ เลย! นายจะต่อสู้และฆ่าศิษย์ร่วมสำนักของนายทั้งที่ตอนนี้เราอยู่ในแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามได้ยังไงกัน?!”

ผู้ปกครองระดับสูงของสำนักสนับสนุนให้เกิดการต่อสู้ระหว่างศิษย์ร่วมสำนัก ก็เพราะว่าการต่อสู้ที่รุนแรงจะสามารถพัฒนาพลังยุทธของศิษย์ได้ แต่ทว่าการฆ่ากันนอกสำนักนั้นถือเป็นเรื่องที่ให้อภัยไม่ได้!

กริฟฟินดูเหมือนจะกลัวเนลสันอย่างไม่น่าเชื่อ มุมปากของเขากระตุกและกลอกตาไปที่เนลสันก่อนจะมองไปที่เฟนด์ “สิ่งที่ศิษย์พี่เนลสันพูดถูกต้อง แต่ผมโกรธเขา หมอนี่สร้างปัญหาให้ผม ผมก็เลยเผลอพูดออกไปโดยไม่ทันคิด”

เฟนด์เลิกคิ้วขึ้น ผู้ชายคนนี้จับผิดเป็นถูกได้เก่งจริง ๆ เขาต่างหากที่เป็นคนที่สร้างปัญหาให้กับเฟนด์ แต่เขากลับทำให้ดูราวกับว่าเฟนด์เป็นคนที่สร้างปัญหาให้เขาอยู่เสมอ หากสิ่งนี้เกิดขึ้นกับคนอื่น เพราะเขาคงไม่มีโอกาสได้พูดเพื่อปกป้องตัวเอง เพราะอีกไม่นานเรื่องนี้จะถูกลืม แต่เฟนด์ไม่ยินดีที่จะทนไปกับมัน