บทที่ 2230

เฟนด์และธีโอทำให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ก่อนหน้านี้และศิษย์ของเผ่าปฐมหายนะก็ไม่กล้าติดตามธีโอไปหาเรื่องตำหนักสองกษัตริย์ พวกเขาต่างก็มุ่งความสนใจไปที่ด้านนั้นทั้งหมด ดังนั้นศิษย์คนนี้จึงรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าคนคนนี้คือใคร

ผู้ชายคนนี้เป็นคนแรกที่หลุดพ้นออกมาจากภาพลวงตาได้? เขาแค่โชคดีหรือว่าเขามีความสามารถจริง ๆกันแน่? ศิษย์ของเผ่าปฐมหายนะมีสีหน้ามืดมน ระดับพลังยุททธของเขาสูงกว่าเฟนด์อยู่หนึ่งระดับและอยู่ในขั้นสูงสุดของระดับแรกกำเนิด

ทุกคนให้ความสนใจกับความวุ่นวายในตอนที่ธีโอสร้างปัญหาให้เฟนด์เนื่องจากชายผู้นี้อยู่เพียงขั้นกลางของระดับแรกกำเนิด พวกเขาจึงไม่ได้สนใจเขามากนัก พวกเขาได้ยินมาว่าเขาเป็นเพียงศิษย์ของผู้อาวุโสและไม่ใช่ศิษย์ที่ถูกเลือกด้วยซ้ำ

ศิษย์ของเผ่าปฐมหายนะไม่สามารถยอมรับความจริงที่ว่าคนที่เขาดูถูกนั้นแข็งแกร่งกว่าเขาได้ เขาไม่มีแก่ใจจะมารักษาบาดแผลของตัวเองเลย

"อ๊าก!" ชายสวมหน้ากากตะโกนเสียงดัง และสติก็ค่อย ๆ กลับคืนมาสู่ดวงตาของเขา เขาหอบอย่างหนัก ในที่สุดเขาก็หลุดพ้นจากภาพลวงตาได้

เพล้ง!

ร่างเงาของนักรบแห่งสุญญะที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาจางหายไป ไม่มีอะไรมาขวางกั้นเขาอีกแล้ว หมายความว่าชายสวมหน้ากากมีคุณสมบัติพอที่จะก้าวไปข้างหน้า

เขาอดไม่ได้ที่จะคร่ำครวญ "ช่างเป็นภาพลวงตาที่เสมือนจริงนัก! ฉันเองก็ติดอยู่ในนั้นเหมือนกัน แต่... ถือว่าไม่นานเท่าไหร่" ยิ่งไปกว่านั้น ชายสวมหน้ากากยังรู้สึกว่าเหตุผลสำคัญที่เขาต้องติดอยู่ในนั้นก็เพราะเขาลดระดับพลังยุทธของตัวเองลง นอกจากนี้เขายังรู้สึกว่าหุบเหวแห่งสุญญะลดพลังของเขาไปในระดับหนึ่ง ถ้าเขามีพลังงานเต็มที่ ภาพลวงตาระดับนั้นจะไม่มีทางกักขังเขาได้!

เขาหัวเราะอย่างเย็นชากับความคิดนี้ เขามองไปรอบ ๆ ตัวเขาและพบว่าคนอื่น ๆ นอกเหนือจากตัวเขาเองยังคงติดอยู่ในภาพลวงตาของตน พวกเขาทั้งหมดขมวดคิ้วและดูเหมือนกำลังทุกข์ทรมานอย่างหนัก