บทที่ 2239

เนลสันซึ่งอยู่ห่างจากเฟนด์เพียงคนเดียวสามารถเอาชนะนักรบแห่งสุญญะที่อยู่ตรงหน้าเขาได้ และทำให้การต่อสู้เสร็จสิ้นลง ทุกคนที่รู้จักเฟนด์ต่างก็จ้องมองเฟนด์ด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น ทำไมเฟนด์ถึงยังไม่เคลื่อนไหว? เขากำลังรอทานอาหารกลางวันอยู่หรือไง?

กริฟฟินตะคอกเบา ๆ "เฟนด์ อย่าบอกนะว่านายกลัว? นายกลัวว่านายจะแสดงความอ่อนแอให้พวกเราเห็น? ถ้าอย่างนั้นก็เลิกเสแสร้งทำเป็นใจเย็นได้แล้ว นายทำอย่างกับว่านายสามารถเอาชนะนักรบแห่งสุญญะที่อยู่ต่อหน้านายได้อย่างง่ายดายอย่างนั้นแหละ!”

เฟนด์หรี่ตา ไม่แม้แต่จะหันหน้าไปมองกริฟฟิน เขาไม่คิดจะตอบโต้คำเย้ยหยันของอีกฝ่ายอีกต่อไป ถึงกระนั้น ที่เขาไม่ได้เคลื่อนไหวก็เพราะเขากำลังเฝ้าดูการต่อสู้ของคนอื่น ๆ และคาดเดาถึงสิ่งต่าง ๆ อยู่ภายในใจ

ดวงตาของเขาเป็นประกาย เมื่อเขามองไปที่นักรบแห่งสุญญะที่อยู่เบื้องหน้า เนื่องจากเขาไม่ได้โจมตี นักรบแห่งสุญญะจึงสันนิษฐานว่าเฟนด์ยังไม่พร้อม ดังนั้นนักรบแห่งสุญญะจึงไม่เคลื่อนไหวใส่เฟนด์เช่นกัน

ความจริงแล้ว ทักษะของนักรบแห่งสุญญะเป็นเพียงระดับของคนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นกลางของระดับแรกกำเนิด เมื่อเทียบกับคนส่วนใหญ่แล้ว พวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น นอกจากนี้ นักรบแห่งสุญญะล้วนใช้ทักษะเดียวกัน

มันเป็นเพียงทักษะระดับโลหิต มันไม่ได้ควรค่าให้สำนักระดับสามต้องให้ความสนใจอะไรด้วยซ้ำ เกือบทุกคนที่อยู่ในสำนักของพวกเขาล้วนแต่เป็นยอดฝีมือของสำนัก ดังนั้นนักรบแห่งสุญญะจึงไม่ใช่คนที่จะเอาชนะได้ยากอะไร

ถึงกระนั้น สี่ในสิบส่วนของพวกเขาก็ถูกกำจัดไปแล้ว! สิ่งที่เสียงของชายชรากล่าวไว้ก่อนหน้านี้เป็นเพียงสิ่งเดียวที่สามารถอธิบายเรื่องนี้ได้ ภายในหุบเหวแห่งสุญญะ ทักษะยุทธที่ใช้พลังงานที่แท้จริงจะถูกระงับ ด้วยเหตุนี้เฟนด์จึงถอนหายใจ

“นายมัวคิดอะไรอยู่ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายเป็นพวกหน้าบางถึงขนาดนี้” น้ำเสียงที่น่ากลัวของชายสวมหน้ากากดังเข้ามาในหูของเฟนด์อีกครั้ง

เฟนด์ขมวดคิ้ว เขามองไปที่ชายสวมหน้ากาก สังเกตเห็นได้ว่าทุกคนไม่พอใจที่เขายังไม่ได้เคลื่อนไหว พวกเขาล้วนหยุดชะงัก มองเขาด้วยสายตาเย้ยหยัน