บทที่ 2243

แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้แล้ว ไม่มีทางที่เขาจะจัดการเรื่องนี้ได้สำเร็จ!

ความคิดเหล่านั้นไม่ใช่เกิดขึ้นแค่ในใจของเฟนด์ เพราะภาพเดียวกันนี้ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนที่กำลังท้าทายนักรบแห่งสุญญะคนที่สามอยู่ด้วยเช่นกัน

ทุกคนที่อยู่ในด่านทดสอบที่สามถูกส่งไปยังพื้นที่อันโดดเดี่ยวของใครของมัน แต่ละพื้นที่พิเศษปรากฏฉากเดียวกัน ฝูงผีดิบกว่าร้อยตัวยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา รัศมีอันชั่วร้ายแผ่กระจายออกมาจากร่างกายของพวกมัน!

กริฟฟินมองไปที่ฝูงผีดิบเบื้องหน้าและเผลอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ดาบที่เขากำแน่นอยู่ในมือสั่นเล็กน้อย ร่างของเขาก็สั่นตามไปด้วย

"แล้วนี่ฉัน..ฉันจะฆ่าผีดิบพวกนี้ทั้งหมดได้ยังไง?” กริฟฟินเกือบพูดไม่ออก เมื่อเผชิญกับความท้าทายดังกล่าว เขาก็ไม่อาจระงับความกลัวในจิตใจของตัวเองได้

ฮาวเวิร์ด น้องชายของกริฟฟิน เพิ่งผ่านด่านที่สองมาได้เพียงไม่นาน หลังจากใช้พลังทั้งหมดของตัวเองไปและได้รับบาดเจ็บเพราะบททดสอบที่แล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงผีดิบจำนวนมาก เขาก็หวาดกลัวจนจับขั้วหัวใจ!

หากพวกเขาเริ่มต่อสู้กัน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะสามารถต้านทานการต่อสู้ระลอกแรกได้หรือเปล่าด้วยซ้ำ มันน่ากลัวเกินไป!

ฝูงผีดิบทั้งหมดต่างอยู่ในขั้นแรกของระดับแรกกำเนิด เขาอยู่ในอันดับที่แปดในหมู่ศิษย์จากตำหนักสองกษัตริย์ เขาอยู่ในลำดับสุดท้ายของเหล่าอัจฉริยะที่ก้าวเข้ามาอยู่ที่นี่ ดังนั้นการที่สามารถมาถึงขั้นที่สามได้เช่นนี้ก็ถือเป็นความสำเร็จสำหรับเขาแล้ว

"ฉันขอยอมแพ้!" ฮาวเวิร์ดตะโกนเสียงดัง เพราะไม่รู้ว่าสิ่งนี้จะได้ผลหรือไม่ แต่เขาไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับผีดิบจำนวนมากมายขนาดนี้จริง ๆ มันน่ากลัวเกินไป!

เสียงหวีดหวิวดังขึ้น เกิดลำแสงปกคลุมทั่วร่างกายของฮาวเวิร์ด หลังจากที่เขายอมรับความพ่ายแพ้ วินาทีต่อมา สถานที่ที่คุ้นตาปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา เขากลับมาที่จุดเดิมของตัวเองในหุบเหวแห่งสุญญะแล้ว