บทที่ 2258

แน่นอนว่าอัจฉริยะจากสำนักระดับสี่นั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเขาผู้ที่มาจากสำนักระดับสามอย่างชัดเจน

"ดูนั่น! ผู้ชายที่ชื่อเฟนด์คนนั้นได้ฆ่าผีดิบไปหกสิบศพแล้ว! นักรบแห่งสุญญะที่อยู่ตรงหน้าเขาสองคนหายไปแล้วด้วย!” มีคนตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ

ทุกคนประหลาดใจกับสิ่งที่คน ๆ นั้นพูด และเกือบทุกคนมองไปยังจุดที่เฟนด์อยู่ แน่นอนว่านักรบแห่งสุญญะสองคนได้หายตัวไปแล้วจริง ๆ! หลายคนอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ “ฉันจำได้ว่าเขาอยู่เพียงขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดเท่านั้น! หากเขาอยู่เพียงขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดแล้วเขามีความสามารถขนาดนี้ได้ยังไง! เขาได้ใช้วิชาลับของตัวเองอย่างต่อเนื่องหรือเปล่า?”

อีกคนกระแอมอย่างเย็นชาและพูดด้วยสีหน้าเฉยเมย “ช่วยคิดก่อนพูดหน่อยจะได้ไหม? เฟนด์ยังคงยืนหยัดได้นานขนาดนี้แล้วเขาจะใช้วิชาลับอะไรแบบนั้นได้ยังไง” คนพวกนี้พูดถูก แม้ว่าเฟนด์จะใช้ทักษะลับและยอมสละชีวิตของตัวเอง แต่เขาก็จะได้เวลาตอบแทนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อผลของวิชาลับหมดลง เขาจะกลับเข้าสู่ระยะตกต่ำ เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะสูญเสียพละกำลังไปกว่าเจ็ดในสิบส่วน

โดยปกติคนที่จะใช้วิชาลับอันแสนสิ้นหวังนี้เป็นทางเลือกสุดท้ายเท่านั้น ไม่อย่างนั้นมันจะทำให้พวกเขาขาดทุนมากกว่าได้กำไร ในตอนแรก ทุกคนคิดว่าเฟนด์จะทำเหมือนอย่างที่กริฟฟินพูดถึง พวกเขาคิดว่าเขาจะยอมแลกชีวิตและศักยภาพที่ซ่อนอยู่เพื่อจะอวดตัวเองต่อหน้าคนอื่น แต่มันก็ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้น คนที่สามารถฆ่าผีดิบสามสิบศพได้จะทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ได้อย่างไร?!

“ดูเหมือนว่าสำนักระดับสามจะมีคนมากพรสวรรค์ซ่อนอยู่มากมายเช่นกัน” ศิษย์จากสำนักสหัสบรรณถอนหายใจและคร่ำครวญ หลังจากที่เขาพูด คนรอบข้างก็เงียบลงทันที ไม่มีใครโต้แย้งในความจริงที่เขาพูด และไม่มีใครหาเหตุผลมาหักล้างสิ่งที่เขาพูดได้เลย