บทที่ 2260

เนลสันรู้สึกว่าตอนนี้เขาอยู่ในสภาพที่น่าอับอายมาก พลังงานที่แท้จริงของเขาหมดลงจนเกลี้ยงและมีบาดแผลมากมายบนร่างกาย หากโลกสีโลหิตตรวจไม่พบว่าเขาไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไป เขาอาจตายทันทีในวินาทีถัดมา หลังจากพยายามอย่างเต็มที่เพื่อฆ่าผีดิบตัวที่หกสิบเขาก็ไม่เหลือแรงแล้ว หลังจากตัดแขนของผีดิบทิ้งพลังงานที่แท้จริงของเขาก็หมดลง

เขายังจำสิ่งสุดท้ายที่เขาเห็นในโลกสีโลหิตได้ แขนของผีดิบลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า และเขาก็ตกอยู่ในความสิ้นหวังเช่นกัน ในขณะนั้นไม่มีใครเข้าใจสถานการณ์ของเขามากไปกว่าตัวเขาเอง เขาไม่ได้รับการสนับสนุนจากพลังงานที่แท้จริงและได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาพร้อมที่จะเผชิญกับสิ่งที่เลวร้ายกว่านั้น แต่โชคดีที่เขาถูกส่งกลับมายังหุบเหวแห่งสุญญะได้อย่างทันท่วงที ความคิดเหล่านี้แวบเข้ามาในหัวของเขาและเขาถอนหายใจออกยาว แม้ว่าตอนนี้เขาจะปลอดภัยแล้ว แต่เขาก็ยังหวาดกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์มองไปที่เนลสันอย่างเป็นกังวล เนลสันเป็นผู้นำของสำนักในการเดินทางเข้ามายังแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามในครั้งนี้ ศิษย์คนอื่น ๆ จากตำหนักสองกษัตริย์ชื่นชมในความแข็งแกร่ง ความรับผิดชอบ และพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมของเขา หลังจากการเดินทางครั้งนี้พวกเขาก็จะยิ่งเคารพชายหนุ่มยิ่งขึ้น

“ศิษย์พี่เนลสัน ทานโอสถเพื่อรักษาบาดแผลของคุณเถอะ” ริฟเตือนเนลสันเมื่อเขาเห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่นั่งจมอยู่ในความคิดของตัวเอง เขารู้ว่าเนลสันได้รับบาดเจ็บถึงเส้นลมปราณอย่างแน่นอนเมื่อดูจากรูปลักษณ์ของเขา เหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยและไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาจะต้องเจอกับอะไรในอนาคต วิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับเหตุฉุกเฉินดังกล่าวคือการรักษาตัวเองให้อยู่ในสภาพที่เหมาะสมที่สุด

เนลสันตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะตอบสนองในที่สุด เขาเงยหน้าขึ้นและยิ้มให้ริฟก่อนจะหยิบโอสถจากแหวนยุทธและกลืนมันลงไป ฤทธิ์ของโอสถเริ่มทำงานในร่างกายของเขาทันที มันช่วยเขารักษาเส้นลมปราณที่เสียหายและบาดแผลภายในอื่น ๆ เขาหลับตาลงอย่างช้า ๆ และร่ายผนึกมือ หลังจากผ่านไปสิบห้านาที เขาก็ลืมตาขึ้นเมื่อสามารถระงับความเจ็บปวดจากบาดแผลได้สำเร็จ เขามองไปรอบ ๆ โดยไม่รู้ตัวเนื่องจากสิ่งที่เขาห่วงใยมากที่สุดในตอนนี้คือความปลอดภัยของเหล่าศิษย์ตำหนักสองกษัตริย์

มีศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์ทั้งหมดยี่สิบคนที่เข้าสู่แหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้าม แต่ในขณะนี้เหลือเพียงสิบเก้าคนเท่านั้นที่อยู่ที่นี่ เนลสันรู้สึกประหลาดใจและกังวลในเวลาเดียวกัน เป็นไปได้ไหมว่าหนึ่งในนั้นได้รับบาดเจ็บและถูกนำออกจากหุบเหวแห่งสุญญะไปแล้ว? หรือว่ามีอะไรเกิดขึ้นอีก?