บทที่ 2302

เฟนด์เทียบอะไรกับรูฟัสไม่ได้เลย! เฟนด์เองก็ได้ยินคำโอ้อวดของซาเมียนเช่นกัน เฟนด์ยิ้มน้อย ๆ ทักษะระดับปฐพีอย่างนั้นเหรอ?

นี่อาจจะเป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถทำได้ แต่มันกลับไม่สำคัญอะไรกับเฟนด์เลย!

ดาบวิญญาณสามสิบห้าเล่มหลอมรวมอยู่ภายในดาบสีดำ แสงสีดำเปล่งประกายออกมาจากคมดาบ! ขณะที่ดาบของรูฟัสเหวี่ยงลงมาอย่างรุนแรง เฟนด์ก็โจมตีกลับไปเช่นกัน!

ทุกคนได้ยินเสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณ เมื่อทักษะแช่แข็งวิญญาณและทลายห้วงสุญญะปะทะกันอย่างดุเดือด ทันใดนั้นแสงดำทมิฬก็กลืนกินแสงสีฟ้าอันเย็นเยือกจนหมด

พวกเขาทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ และในเวลาเพียงครู่เดียวก็มีเสียงแตกร้าวดังขึ้น

แสงสีฟ้าเย็นยะเยือกกระจายออกเป็นผลึกหิมะ พวกมันถูกลมพัดปลิวไปขณะร่วงลงกลับพื้น ทักษะทลายห้วงสุญญะของเฟนด์ไร้เทียมทาน หลังจากทำลายทักษะแช่แข็งวิญญาณ มันก็ฟาดฟันไปที่รูฟัส

ตั้งแต่ต้นจนจบ รูฟัสไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้กับเด็กสารเลวสวมหน้ากากตรงหน้าเขาเลย เขาได้แต่คิดว่าไม่มีทางที่ทักษะแช่แข็งวิญญาณของเขาจะถูกกำจัดลงเช่นนี้

ป่านนี้เจ้าเด็กเหลือขอนั่นควรจะกลายเป็นน้ำแข็ง และรูฟัสจะจัดการเตะเพื่อทำลายร่างของเจ้าเด็กเหลือขอออกเป็นเสี่ยง ๆ

แต่สิ่งที่เขาคาดหวังไว้กลับไม่เกิดขึ้น ทักษะแช่แข็งวิญญาณถูกทักษะของเด็กเหลือขอนั้นทำลายลงเสียเอง ไม่เพียงเท่านั้น ทักษะดังกล่าวยังพุ่งเข้าหาเขาอีกด้วย

ในขณะนั้น รูฟัสถึงกับหมดแรงและไม่มีกำลังพอที่จะสกัดกั้นทักษะทลายห้วงสุญญะได้อีกต่อไป แต่ถึงกระนั้น เขาก็เป็นถึงศิษย์ที่ถูกเลือกของสำนักวายชนม์ ดังนั้นเขาจึงมีประสบการณ์ในการต่อสู้มากมาย

เนื่องจากเขารู้ว่าเขาไม่อาจรับมือกับทักษะนั้นได้ เขาจึงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บให้น้อยที่สุด เขาเปิดใช้งานพลังงานที่แท้จริงของตัวเองและรีบหนีออกไปทางด้านข้าง

ถึงกระนั้น ทักษะทลายห้วงสุญญะก็อยู่ห่างจากรูฟัสไม่ถึงหนึ่งเมตร ดังนั้นจึงไม่มีทางที่รูฟัสจะหลบเลี่ยงได้เลย สิ้นเสียงฟาดฟันอันเฉียบคม ทักษะดังกล่าวก็ทะลุผ่านไหล่ซ้ายของรูฟัสไป