บทที่ 2305

เฟนด์เหลือบมองทุกคนก่อนที่จะถอนหายใจเบา ๆ “บุปผามอดม้วยเป็นของคุณ รีบไปเก็บมันเร็วเข้า”

ใบหน้าของไบรอนแข็งทื่อ และในที่สุดก็คลายความกังวลของเขาได้ เขานึกว่าเฟนด์จะหยิบบุปผามอดม้วยไปเสียอีก เพราะอย่างไรเสีย บุปผามอดม้วยนี้ก็เป็นหญ้าวิญญาณระดับแปด ซึ่งแปลว่ามันมีคุณค่ามาก

แต่ทว่า เฟนด์ดูเหมือนจะไม่สนใจบุปผามอดม้วยเลย ไบรอนเก็บมันไว้ในกล่องหยกที่พวกเขาเตรียมไว้ทันที ก่อนจะใส่มันเข้าไปในแหวนยุทธของเขา

เฟนด์ไม่อยากเสียเวลาพูดอะไรกับพวกเขามากจนเกินไป “ในเมื่อตัวตนของผมถูกเปิดเผยแล้ว เราแต่ละคนก็ควรไปตามทางของตัวเอง ตัวตนของผมจะทำให้พวกคุณตกอยู่ในอันตราย”

หลังจากที่เฟนด์พูดจบ เขาก็หันหลังกลับเพื่อจากไป แต่ทว่าดูเหมือนแซมซั่นจะไม่เต็มใจแยกทางกับเฟนด์ เฟนด์บอกว่าการเปิดเผยตัวของเขาจะทำให้พวกเขาตกอยู่ในอันตราย แต่แซมซั่นไม่คิดอย่างนั้นเลย

เขารู้สึกว่าการมีเฟนด์อยู่ด้วยนั้นปลอดภัยกว่ามากสำหรับพวกเขา เฟนด์ถือเป็นคนที่อยู่ในในสามอันดับแรกในบรรดาพวกเขาทั้งหมด ในด้านทักษะนั้นเฟนด์เป็นคนที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่ออย่างแน่นอน แซมซั่นจึงตัดสินใจเกาะติดเฟนด์ไว้ไม่ปล่อย

“เฟนด์ ผมไม่เห็นด้วยกับคุณเลย! คุณไม่ได้ทำให้พวกเราเจอกับอันตรายมากขึ้น แต่จริง ๆ แล้วทำให้พวกเราปลอดภัยขึ้นต่างหาก แต่ถ้าคุณคิดว่าเราเป็นภาระ แน่นอนว่าเราก็คงไม่กล้ารบกวนคุณหรอก!”

หลังจากพูดอย่างนั้นแล้ว เขาก็รีบหันไปมองอิเซยาห์แล้วพูดว่า “อิเซยาห์ คุณคิดแบบนั้นหรือเปล่า?” อิเซยาห์มาจากสำนักเดียวกับเฟนด์

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็มองอิเซยาห์ในทันที อิเซยาห์เม้มริมฝีปากอย่างช่วยไม่ได้ เขารู้ว่าแซมซั่นต้องการอะไร

เขารู้ดีว่าเฟนด์มีความหมายต่อพวกเขาอย่างไรเช่นกัน ไม่ว่าจะฝืนใจเขาแค่ไหน แต่เขาก็ต้องพยักหน้ารับ“ใช่แล้ว ถ้าเฟนด์ไม่คิดว่าเราจะเป็นภาระ…”