บทที่ 2308

คนที่เหลือพยักหน้า เห็นด้วยกับสิ่งที่เฟนด์พูดเป็นอย่างมาก เฟนด์ค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้นก่อนจะพูดต่อ “พวกเขามีกันทั้งหมดเจ็ดคน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ทั้งเจ็ดคนรวมกันฝีมือก็นับว่าไม่ใช่ย่อย ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังต้องลงเอยเช่นนี้ และฝ่ายตรงข้ามฆ่าพวกเขาเหมือนกัน

“ดูบาดแผลของแจ็คสันและริฟสิ พวกเขาถูกฆ่าตายในการโจมตีที่รวดเร็วเพียงครั้งเดียว โดยไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลย

“คนที่สามารถทำแบบนั้นได้ต้องเป็นคนที่เชี่ยวชาญมาก! และเพราะเชี่ยวชาญขนาดนั้น เขาต้องเป็นคนที่เรารู้จักดีแน่ เหมือนกับที่พวกคุณคาดเดากันก่อนหน้านี้นั่นแหละ เหตุผลของความขัดแย้งคงเริ่มต้นขึ้นเพราะของล้ำค่าที่ได้จากการกำจัดสัตว์อสูร

“และเพราะอีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือที่เราน่าจะรู้จักกันดี ทั้งเจ็ดคนก็คงรู้จักคนที่ฆ่าพวกเขาด้วย แล้วถ้าพวกเขารู้ถึงความแตกต่างทางทักษะระหว่างกัน พวกเขาก็คงไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม”

ด้วยคำอธิบายของเฟนด์ อีกสามคนก็เริ่มเข้าใจเช่นกัน เพื่อให้สามารถฆ่าพวกเขาได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว คู่ต่อสู้จึงไม่ใช่เพียงศิษย์ธรรมดา เขาคงจะเป็นศิษย์ที่ถูกเลือกซึ่งมีทักษะที่สูงเป็นอย่างมากด้วย

คนในระดับนั้นคงจะมีอย่างน้อยหนึ่งในเจ็ดคนนั้นที่จำเขาได้ หากพวกเขาสามารถจำบุคคลนั้นได้ พวกเขาจะรู้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งเพียงใด เช่นเดียวกับรูฟัสก่อนหน้านี้

หากพวกเขาไม่ปรากฏตัว และหากเฟนด์ไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งในวินาทีสุดท้าย ไบรอนคงต้องถูกบังคับให้หนี ไม่ว่านั่นจะเป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องการมากแค่ไหนก็ตาม

เขาต้องยอมมอบบุปผามอดม้วยไปให้อีกฝ่าย เพราะอย่างไรเสียชีวิตของเขาก็มีค่ามากกว่า คนที่เสียชีวิตไปทั้งเจ็ดคนไม่ใช่คนโง่ หากพวกเขารู้ว่าคู่ต่อสู้ของพวกเขาแข็งแกร่งเพียงใด ทำไมพวกเขาถึงยังต้องฝืนที่จะเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย?

ถึงกระนั้น พวกเขาไม่ได้ล่าถอยและกลับถูกฆ่าแทน แถมคู่ต่อสู้ยังเลือกกำจัดคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาสองคนด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวอีก พวกเขาไม่มีโอกาสให้สู้กลับเลยสักครั้งเดียว!

เฟนด์ดูโกรธเกรี้ยว ไอสังหารรั่วไหลออกมา “นี่ต้องเป็นแผนการของอีกฝ่ายแน่! พวกเขาอาจจะไม่ได้สนใจสมบัติอะไรเลย!