บทที่ 2314

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้แสดงออกมาอย่างโต้ง ๆ ดังนั้นเขาจึงระงับความประหลาดใจของตัวเองลง แต่เห็นได้ว่าคนที่อยู่ข้างหลังเขาไม่ได้ควบคุมตัวเองอย่างเดียวกับเกรแฮม

ทันทีที่พวกเขาเห็นเฟนด์พวกเขาต่างก็เบิกตากว้าง ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยคำถาม เกรแฮมพยักหน้าให้เฮย์เดนเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้ามาทักทายเฟนด์

“เฟนด์ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราจะได้พบกันที่นี่ ผมนึกว่าคุณมุ่งหน้าเข้าไปกำจัดอสูรได้มากมายแล้วเสียอีก”

คำพูดดังกล่าวฟังดูคล้ายกับชมเชย แต่เฟนด์กลับไม่ได้ใส่ใจมันเลย เขาคิดว่ามันตลกดีที่เกรแฮมไม่ได้เป็นคนซื่อตรงและตรงไปตรงมาอย่างที่เขาอยากจะให้คนอื่นเห็น เพราะดูเหมือนเกรแฮมก็เจ้าเล่ห์ไม่น้อยเช่นกัน และเขาต้องคอยระมัดระวังคำพูดในการพูดคุยกับเกรแฮมไว้ด้วย

เฟนด์เพียงพยักหน้าเล็กน้อยและมองเฮย์เดน เฮย์เดนเข้าใจทันทีว่าเฟนด์ต้องการอะไร และไม่ลังเลเลยที่จะเปิดเผยทุกสิ่งที่พวกเขาค้นพบให้ผู้มาเยือนรับทราบ

เกรแฮมมีสีหน้าถมึงทึงขึ้น ทันทีที่เฮย์เดนพูดจบ เกรแฮมเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "อันที่จริง ระหว่างทางมาที่นี่ ฉันเองก็สังเกตเห็นศพสองสามศพเหมือนกัน ศพพวกนั้นล้วนแล้วแต่เป็นศิษย์ของสำนักทางเหนือ ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นฝีมือของพวกอสูรหรืออาจจะเกิดขึ้นเพราะการต่อสู้แย่งชิงของล้ำค่าการก็เป็นได้

“แต่ตอนนี้ดูเหมือนมันจะไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว คงมีใครตั้งเป้าที่จะทำให้พวกเราตายอยู่ที่นี่กันทั้งหมด”

คำพูดสุดท้ายถูกบังคับให้เล็ดรอดไรฟันที่กัดกันแน่นของเกรแฮม เบนจามินก็ดูเหมือนจะอยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยดีเช่นกัน

เขาก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า "แล้วเราควรทำยังไงดี ไม่คิดเลยว่าสำนักวายชนม์จะโหดเหี้ยมขนาดนี้เขาอยากจะฆ่าพวกเราให้สิ้นซาก! ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้น และเราก็เป็นฝ่ายเปิดโอกาสให้พวกเขามีโอกาสได้ทำตามต้องการ ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่ต้องสังเวยชีวิตไปแบบนั้น”

เบนจามินพูดถูก แม้ว่าจนถึงตอนนี้พวกเขาจะเพิ่งพบเห็นศพเพียงสิบกว่าศพ แต่ก็ไม่มีใครรับประกันได้ว่าจำนวนของผู้เสียชีวิตจะหยุดอยู่เพียงเท่านี้ เป็นไปได้ว่าเมื่อมีชายสวมหน้ากากเป็นผู้บงการ สำนักวายชนม์คงจะเริ่มสังหารศิษย์ของสำนักทางตอนเหนือไปทั่วแล้ว