บทที่ 2338

คำพูดสุดท้ายของเลนนอนฟังดูราวกับหินก้อนใหญ่ที่ถูกโยนลงในทะเลสาบที่เงียบสงบ ทุกคนตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น และมีสีหน้าเหมือนอยากจะตาย

ใบหน้าของซาเมียนซีดลง มีเส้นเลือดปรากฏขึ้นบนดวงตาของเขา "เลนนอน… คุณจะไม่พูดเกินจริงไปหน่อยเหรอ? หมอนี่จะทำให้รัฐเวสต์ เซอร์ซีทั้งรัฐอยู่ในกำมือของเขาได้ยังไง?

“เขาจะทำแบบนั้นได้จริงเหรอ? ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ สำนักทางเหนือเองก็มีอัจฉริยะจำนวนไม่น้อย แต่ไม่มีอัจฉริยะคนใดมีพลังขนาดนั้นมาก่อน! มันเป็นสิ่งที่ไม่มีใครทำได้มานานแสนนานแล้ว คุณแน่ใจได้ยังไงว่าหมอนี่จะทำได้?”

เลนนอนเหลือบมองซาเมียน ปกติแล้วเขาจะไม่มามัวเปลืองน้ำลายอธิบายเรื่องนี้ให้ซาเมียนฟัง แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว และหากเขาอธิบายสิ่งต่าง ๆ ได้ไม่ชัดเจน คนพวกนี้ก็จะไม่เข้าใจถึงความรุนแรงของสถานการณ์

น้ำเสียงของเลนนอนทุ้มลึกมากราวกับว่าเขากำลังประกาศถึงสิ่งที่ทำให้เขาเจ็บปวดอย่างที่สุดออกมา “นายลองใช้สมองดูสักหน่อยสิ คิดดูให้ดี แม้ว่าหลายปีมานี้สำนักทางเหนือจะมีศิษย์มากพรสวรรค์มากมาย แต่ในจำนวนเหล่านั้นไม่มีใครที่สามารถคุกคามสำนักวายชนม์ได้เลยแม้แต่คนเดียว

“ลองคิดดูสิว่าอัจฉริยะพวกนั้นเทียบกับเฟนด์ได้หรือเปล่า อย่าลืมล่ะว่าปัจจุบันระดับพลังยุทธของเฟนด์พึ่งอยู่ในขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดเท่านั้น

“ก่อนหน้านี้ฉันสังเกตเฟนด์มาโดยตลอดแล้วก็เคยถามกริฟฟินเรื่องของเฟนด์ด้วย ก่อนหน้านี้ผู้ชายคนนั้นเพิ่งจะอยู่ในขั้นต้นของระดับแรกกำเนิดเท่านั้น และในเวลาไม่นานเขาก็มาถึงขั้นกลางได้แล้ว!

“มีอัจฉริยะที่ไหนที่สามารถเอาชนะอัจฉริยะอีกคนที่อยู่ในขั้นสูงของระดับแรกกำเนิดได้ ในขณะที่พวกเขาอยู่ในขั้นกลางแบบนี้ ช่องว่างระหว่างอัจฉริยะทั่ว ๆ ไปแล้วไม่ควรจะต่างกันถึงขนาดนี้

“แต่หมอนี่กลับเอาชนะคนที่อยู่อีกขั้นได้! เขาแข็งแกร่งกว่าพวกเราที่คิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะเสียอีก”

ในขณะนั้นน้ำเสียงของเลนนอนฟังดูหดหู่เล็กน้อย คนอื่น ๆ ถึงกลับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินเช่นนั้น เลนนอนพูดถูก อัจฉริยะแต่ละคนอาจมีความสามารถแตกต่างกันไป แต่ไม่เคยแตกต่างกันมากถึงขนาดนี้