บทที่ 2351

ทุกคนตกตะลึงกับคำพูดเหล่านั้น การชายสวมหน้ากากบอกว่าเขาต้องการฆ่าเฟนด์อาจไม่กระตุ้นการตอบสนองมากนัก แต่การที่เฟนด์บอกว่าเขาต้องการฆ่าชายสวมหน้ากากนั้นทำให้ทุกคนตกใจอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้วเฟนด์ดูเหมือนจะตามหลังชายสวมหน้ากากในทุก ๆ ด้าน แต่เมื่อเขาพูดคำเหล่านั้น น้ำเสียงของเขาก็สงบอย่างไม่น่าเชื่อ อีกทั้งใบหน้าของเขายังไม่ปรากฏอารมณ์ใด ๆ อีกด้วย

การที่เขาประพฤติเช่นนั้นก็หมายความว่าคำพูดที่เขาพูดนั้นไม่ใช่การพูดเพื่อศักดิ์ศรี แต่เป็นเพราะเขาต้องการกำจัดชายสวมหน้ากากอย่างแท้จริง!

เกรแฮมสูดลมหายใจเข้าแล้วพูดว่า "ถึงเวลาที่พวกคุณต้องหยุดเถียงกันได้แล้ว"

เขาไม่อยากฟังทั้งสองเสวนากันอีกต่อไป นั่นก็เพราะเขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับพวกเขาในตอนที่พวกเขาทำเช่นนั้น

ทันทีที่เกรแฮมพูดจบประโยค เสียงของผู้อาวุโสก็ดังขึ้นอีกครั้ง "สองคนที่ผ่านไปได้โปรดขึ้นไปยังจุดสูงสุด!"

ทันทีที่เขาพูดอย่างนั้น ทุกคนก็สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว! พวกเขาจะได้เห็นแล้วว่าใครในบรรดาอัจฉริยะทั้งสองที่อยู่จุดสูงสุดที่แข็งแกร่งกว่ากัน

ไม่รู้ว่าเฟนด์จะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้อีกครั้งหรือไม่ หรือจะเป็นการที่ชายสวมหน้ากากจะสามารถจัดการกับเฟนด์ได้ เฟนด์ไม่ได้สนใจว่าทุกคนจะตกตะลึงแค่ไหน และเขาก็ไม่ได้สนใจว่าชายสวมหน้ากากจะโกรธแค่ไหนด้วย เขาเดินขึ้นไปยังจุดสูงสุดของหุบเหวแห่งสุญญะอย่างใจเย็น

บนหุบเหวแห่งสุญญะเต็มไปด้วยแสงเปล่งประกายระยิบระยับ บริเวณแสงระยิบระยับนั้นมีสมบัติล้ำค่าอยู่ข้างใน หากเขาชนะการต่อสู้ได้ ทุกอย่างก็จะเป็นของเขา

อาจเป็นไปได้ว่าแสงนั้นได้บังการมองเห็นของทุกคนโดยเจตนา พวกเขาไม่รู้ว่ามีสมบัติประเภทไหนซ่อนอยู่หลังแสงดังกล่าวแต่นั่นได้กระตุ้นความสนใจของพวกเขามากยิ่งขึ้น

พวกเขาอาจอยากได้สมบัติเหล่านั้น แต่พวกเขาได้ทำให้มันหลุดลอยไปแล้ว สิ่งที่พวกเขาทำได้คือมองดูเฟนด์และแผ่นหลังของชายสวมหน้ากากด้วยสายตาอิจฉา