บทที่ 2359

หลังจะพูดเช่นนั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงระเบิดดังมาจากระยะไกล ราวกับมีบางอย่างระเบิดขึ้น เฟนด์มองไปตามทิศทางของเสียงและได้เห็นแสงอันเจิดจ้า! เขาได้ยินเสียงร้องแห่งความทุกข์ทรมานดังก้องอยู่ไกล ๆ

ชายชุดขาวตื่นตระหนกอย่างยิ่ง เขาหันกลับไปและตะโกนเสียงดังว่า "นายทำแบบนี้ได้ยังไง!"

รอยยิ้มของชายชุดดำหายไปและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและมืดมนว่า "ทำไมฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้ นายเป็นคนเดียวที่วางแผนและคิดต่อต้านฉันได้อยู่ฝ่ายเดียวหรือไง"

เฟนด์มีความกังวลเล็กน้อยแต่ส่วนใหญ่เป็นความรู้สึกสับสน เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมชายในชุดขาวและดำคู่นี้ถึงทะเลาะกัน? แต่ก็ได้ยินจากคำพูดของพวกเขาว่าชายชุดดำนั้นโหดเหี้ยมมากและได้ทำสิ่งที่น่ารังเกียจหลายอย่าง

ทว่าชายชุดขาวก็ไม่ใช่นักบุญเช่นกัน แต่เขาไม่ได้ทราบรายละเอียดของเรื่องทั้งหมด เขาจึงไม่สามารถตัดสินคนทั้งสองได้ แต่เขาเห็นว่าชายชุดขาวดูคล้ายว่าเขาจะถูกหลอก

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวลราวกับว่าเขาต้องการจะออกไปจากที่นี่ในทันที ทั้งยังดูเหมือนว่าเขาจะกังวลในสิ่งที่เกิดขึ้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน หลังจากนั้นไม่นาน ชายชุดขาวลุกขึ้นรวบรวมกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อตะโกนออกมา "นายจะต้องชดใช้ให้กับเรื่องนี้ นายจะต้องชดใช้อย่างแน่นอน!"

หลังจากนั้นภาพทั้งหมดก็เริ่มเบลอ เฟนด์ขมวดคิ้วขณะที่ดวงตาของเขาเบิกกว้าง เขาอยากจะเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น แต่ทุกอย่างกลับพร่ามัวลง ดวงดาวรอบตัวเขากลายเป็นสีดำไปจนหมด

ขณะที่เฟนด์กำลังสงสัยว่าจะทำอย่างไรต่อไป เขาก็ได้ยินเสียงถอนหายใจอยู่ข้าง ๆ การถอนหายใจดังกล่าวปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป มันทำให้เฟนด์ต้องหันกลับไปมองอย่างกะทันหัน

เขาเห็นผู้อาวุโสผู้ซึ่งสวมอาภรณ์สีดำแบบดั้งเดิม เขามีดวงตาเบิกกว้างและมองไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ เมื่อเฟนด์เห็นเช่นนั้น เขาก็ได้แต่สงสัยว่าตัวเองติดอยู่ในภาวะภาพลวงตาอยู่หรือเปล่า

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสจึงเอ่ยขึ้นว่า "เธอคงมีคำถามผุดขึ้นมากมายทีเดียว?"