บทที่ 2384

แม้ว่าเจ้ากระทิงไฟตาเดียวจะอยู่ในขั้นสูงสุดของระดับแรกกำเนิด แต่สำหรับเฟนด์แล้วแล้ว พวกมันก็ไม่น่ากลัวเลยสักนิด

ในทางกลับกัน ดวงตาของแชนด์เลอร์และเมย์นาร์ดแทบจะถลนออกจากเบ้าเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น เขานึกว่าได้ยินเฟนด์ผิดไป

ทำไมเขาถึงได้หน้าด้านขนาดนี้? เขาคิดว่ากระทิงอยู่ในระดับที่เขาจะสามารถจัดการกับพวกมันได้ถึงสองเลยงั้นหรือ? เขาจะจัดการกับพวกมันสองตัวได้ แม้ว่าเขาจะพึ่งอยู่ในขั้นต้นระดับแรกกำเนิด

เมย์นาร์ดคว้าแขนของเฟนด์ "คุณบ้าหรือเปล่า?!"

อนิจจา พวกกระทิงไม่ได้ล้อเล่นกับเฟนด์ พวกมันก้มหัวลง และทำท่าราวกับจะพุ่งไปข้างหน้า และวินาทีต่อมา พวกมันก็วิ่งมาข้างหน้าเต็มกำลัง

ใบหน้าของแชนด์เลอร์เข้มขึ้น แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงศิษย์ภายนอกของสำนักปักษาสีชาดแต่เขาก็ยังคงมีประสบการณ์การต่อสู้มากมายอย่างเหลือเชื่อ เขารู้ดีว่าคนรับใช้ที่อยู่รอบตัวเขาจะไม่สามารถมีชีวิตรอดได้หากกระทิงไฟตาเดียวพุ่งเข้าหาพวกเขา

เขาพุ่งตัวไปข้างหน้าเรากับลูกศรของธนู ใบมีดสีเงินแวววาวเย็นเยียบขณะมันสะท้อนแสงอาทิตย์ เขาคำรามออกมาขณะที่เขเาหวี่ยงดาบไปทางสัตว์อสูรเหล่านั้น

อาจเป็นเพราะคำพูดของเฟนด์ที่มีอิทธิพลต่อแชนด์เลอร์ หรืออาจเป็นเพราะแชนด์เลอร์รู้ว่าเขามีความสามารถที่จำกัด แม้ว่าเขาจะรีบวิ่งไปข้างหน้า แต่แชนด์เลอร์ก็มุ่งความสนใจไปที่วัวกระทิงที่อยู่ทางใต้

เฟนด์เพิกเฉยต่อเสียงตะโกนและกรีดร้องของคนรอบข้าง รวมถึงคำพูดของเมย์นาร์ดด้วย ด้านหลังแชนด์เลอร์ เขาพุ่งไปข้างหน้าราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่

เฟนด์ตั้งสมาธิในขณะที่รีบรวบรวมดาบวิญญาณจำนวนหกสิบเล่มให้เป็นดาบวิญญาณขนาดใหญ่ ซึ่งหลอมรวมเข้ากับดาบในมือของเขา เขาเรียกใช้ทักษะทลายห้วงสุญญะและผลักดันทักษะไปจนถึงขีดจำกัด

ดาบสีเทาในมือของเขาเผาไหม้และปล่อยหมอกสีดำหนาทึบออกมา มันถูกล้อมรอบด้วยพลังวิญญาณอันหนาแน่น