บทที่ 2405

อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่ชื่อเฟนด์ที่อยู่ตรงหน้าเขาคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอักขระทางยาอยู่มากน้อยเพียงใด หรือจะได้มันมาอย่างไรก็คงยังไม่รู้ นับภาษาอะไรกับการปรับแต่งโอสถให้ได้ถึงห้าในสิบส่วน และเหนือสิ่งอื่นใด เฟนด์ไม่เคยมีโอกาสได้ศึกษามรรคาแห่งโอสถมาก่อนอีกต่างหาก

เฟนด์เหลือบมองราฟาเอล “มีอักขระทางยาทั้งหมดหนึ่งล้านอักษร อักษรแต่ละตัวยังสามารถซ้อนทับกับอักษรอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่พิเศษขึ้นได้ด้วย”

นี่เป็นความรู้ที่เฟนด์รู้อยู่แก่ใจ สิ่งเหล่านี้คือข้อมูลที่เขาสามารถดึงออกมาจากความทรงจำของเขาได้แบบสบาย ๆ แต่ราฟาเอลกลับมองว่าคำพูดของเขาเป็นเรื่องน่าขันและเริ่มหัวเราะออกมาเสียงดัง

การหัวเราะนั้นดูเกินจริงอย่างไม่น่าเชื่อราวกับว่าเขากำลังฟังเรื่องที่ตลกที่สุดในโลกอยู่ เฟนด์ขมวดคิ้วแต่ไม่พูดอะไร

ราฟาเอลชี้ไปที่เฟนด์ “เฟนด์ นายนี่มันตลกจริง ๆ คงไม่คิดว่าฉันจะเชื่อในคำพูดไร้สาระของนายหรอกใช่ไหม

“ถึงฉันจะไม่เคยศึกษามรรคาแห่งโอสถ แต่ฉันมีความรู้พื้นฐานในเรื่องเป็นอย่างดี อักขระทางยานับล้านงั้นเหรอ? นายนี่กล้าพูดได้ไม่อายปาก! ไม่กลัวจะถูกคนอื่นเขาหัวเราะเยาะหรือยังไง!”

เฟนด์ขมวดคิ้วและไม่พูดอะไรสักคำ เขามองไปที่ราฟาเอลอย่างสงบขณะที่อีกฝ่ายยังคงหัวเราะต่อไป หลังจากนั้นไม่นาน ราฟาเอลสังเกตเห็นว่าเฟนด์มองเขานิ่ง จึงทำให้เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เขาสงบสติอารมณ์ในทันที และกระแอมออกมาเล็กน้อยขณะเอ่ยอย่างจริงจัง “โอสถเพลิงสีชาดประกอบไปด้วยอักขระทางยาทั้งหมดหนึ่งหมื่นสองพันอักษร! นี่ไม่ใช่น้อย ๆ เลย

“ฉันมั่นใจว่านายคงได้ยินชื่อโอสถเพลิงสีชาดมาก่อน แม้ว่าในบรรดามรรคาแห่งโอสถที่มีอยู่ในรัฐตอนกลาง โอสถเพลิงสีชาดจะถือว่าเป็นโอสถที่เหนือกว่าใครก็ตาม แต่โอสถเพลิงสีชาดก็มีอักขระทางยาเพียงหนึ่งหมื่นสองพันอักษรเท่านั้น แต่นายกลับอ้างว่ามีเป็นล้าน! นายนี่มันอวดดีจริง ๆ!”

เฟนด์ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น จู่ ๆ ก็เข้าใจขึ้นมาได้ มรรคาแห่งโอสถจากโลกชั้นหนึ่งเรียกได้ว่าห่างชั้นจากโลกชั้นสามไม่น้อยเลย