บทที่ 2416

“และอีกอย่าง นายรู้ไหมว่าพันธมิตรนักเล่นแร่แปรธาตุแห่งรัฐตอนกลางเป็นสถานที่แบบไหน ต่อให้นายจะมีความสามารถอยู่เล็กน้อย นายก็สู้ใครเขาไม่ได้หรอก ถ้านายได้ไปก็มีแต่จะทำให้วิมานโอสถต้องอับอายเปล่า ๆ!”

คำพูดเหล่านั้นกระตุ้นกิลเบิร์ตได้อย่างมาก ก่อนหน้านี้ กิลเบิร์ตอาจเป็นแค่แมวแยกเขี้ยว แต่ด้วยคำพูดเหล่านั้น ตอนนี้เขาจึงกลายเป็นเสือที่ตั้งท่าจะกระโจนใส่อีกฝ่าย

เขาเอื้อมมือออกไปและอยากจะบีบคอของอีกฝ่ายเอาไว้ แต่บัณฑิตคนอื่น ๆ ก็รีบเข้าไปห้าม และแยกพวกเขาทั้งสองออกจากกัน

เหตุการณ์นั้นเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย และไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าใครเป็นใคร

เมื่อมองดูเหตุการณ์นั้น ริมฝีปากของเฟนด์ก็กระตุกอย่างพูดไม่ออก เขาหันกลับไปมองราฟาเอลซึ่งกำลังหน้านิ่วคิ้วขมวด

“นี่พวกเขาจะสู้กันจริง ๆ เหรอ…?”

เฟนด์เลิกคิ้วมองราฟาเอลหลังจากที่เขาได้ยินเช่นนั้น ดูเหมือนว่าทั้งสองจะเก็บงำการแก้แค้นต่อกันมานานแล้ว ในตอนนั้นทั้งสองคนตาแดงก่ำ ในขณะที่นักเรียนที่อยู่รอบตัวพวกเขากำลังแยกพวกเขาออกจากกันอย่างวุ่นวาย

เมื่อมองดูความเกลียดชังในสายตาของกิลเบิร์ต เฟนด์ก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน กิลเบิร์ตรีบเข้าไปในห้องของเขาและกล่าวหาเขาในหลายเรื่อง

กิลเบิร์ตเคยบอกว่าเขาทำให้ความลับของกิลเบิร์ตรั่วไหลและทำลายแผนการของเขา และเขายังบอกอีกว่าเขาจะไม่มีวันปล่อยให้เฟนด์หลุดมือไป ในขณะนั้น เฟนด์อาจจะโกรธกับการกระทำของกิลเบิร์ต แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจถึงตื้นลึกหนาบางของเรื่องนั้น

หมอนั่นกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? แผนอะไรของเขาที่ถูกทำลาย?

ในขณะนั้น ดูเหมือนแผนการนั้นจะเกี่ยวข้องกับชายที่มีชื่อว่าแอนดรูว์ ไวท์อย่างแน่นอน บรรยากาศระหว่างพวกเขากำลังดุเดือดเลือดพล่านอย่างไม่น่าเชื่อ และทั้งสองต่างก็ดูเหมือนอยากจะฉีกร่างของอีกฝ่ายไม่ต่างกัน

“ฉันรู้อยู่แล้วว่านายไม่เคยชอบฉันเลย” แอนดรูว์ยิ้มเยาะ “ถึงจะไม่มีใครพูดเรื่องนี้ แต่ฉันก็รู้ดี คนไม่เจียมตัวอย่างนายก็รู้จักแต่ริษยาคนอื่นเท่านั้น