บทที่ 2421

เฟนด์เบิกตากว้าง สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือความจริงที่ว่าในห้องรังสีแห่งโอสถไม่มีอะไรเลย มันเป็นเพียงห้องที่ว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิงเท่านั้น

ก่อนหน้านี้มันถูกปกคลุมด้วยความมืดมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ ความมืดได้สลายหายไปและไม่ทิ้งอะไรไว้เลย

โชคดีที่ห้องนี้มีพื้นที่มีขนาดใหญ่พอ แม้ว่ารองเหรัญญิกจะเรียกให้พวกเขาทั้งหมดเข้าไปข้างใน แต่ก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ในห้องรังสีแห่งโอสถ กลิ่นของรังสีโอสถอันหนาแน่นคละคลุ้งเข้าจมูกของพวกเขา ห้อมล้อมร่างกายของพวกเขาทุกคน

เฟนด์เลิกคิ้วอย่างสงสัย เขาได้แต่สงสัยว่าทำไมสถานที่นี้ถึงถูกปกคลุมไปด้วยความมืดทั้ง ๆ ที่มันว่างเปล่าถึงขนาดนี้ เหมือนกับว่าพวกเขากำลังซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้

ก่อนหน้านี้เฟนด์ไม่ได้รู้สึกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรแปลก ๆ ให้เขาต้องสังเกต แต่หลังจากเห็นเช่นนี้แล้ว เฟนด์ก็เริ่มสงสัย

อนิจจา ถึงเขาจะต้องการหาคำตอบแต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือการยืนเงียบ ๆ ที่มุม ๆ หนึ่งเพื่อทำให้แน่ใจว่าเขาจะไม่ลืมสิ่งที่ตัวเองสงสัยไปจนหมด เพื่อที่จะได้คอยหาคำตอบคลายทุกข้อสงสัยในภายหลัง

รองเหรัญญิกหันไปหาทุกคน “ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน ใครที่สามารถควบแน่นอักขระทางยาได้สามร้อยอักษรจะได้รับสิทธิ์เข้าไปเป็นศิษย์ในพันธมิตรนักเล่นแร่แปรธาตุของรัฐตอนกลาง”

ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของรองเหรัญญิก พวกเขาทั้งหมดเริ่มมองไปที่กิลเบิร์ตและแอนดรูว์

พวกเขาได้ยินจากรองเหรัญญิกว่ากิลเบิร์ตและแอนดรูว์ได้ศึกษามรรคาแห่งโอสถล่วงหน้ามาแล้ว ทั้งยังศึกษามานานแล้วด้วย

พวกเขาน่าจะควบแน่นอักขระทางยาได้สักสองสามร้อยอักษร ความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับบัณฑิตคนอื่น ๆ คือการได้ศึกษามรรคาแห่งโอสถเพลิงแดง และกลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับหกให้ได้

เมื่อบรรลุผลสำเร็จนั้น พวกเขาก็จะได้โบยบินไปอยู่ในจุดที่สูงกว่านี้และทุกคนจะต้องแหงนหน้ามองพวกเขา