บทที่ 2429

ริมฝีปากของรองเหรัญญิกกระตุก มีหลายสิ่งที่เขาไม่อยากใส่ใจที่จะพูด แต่เขาถูกบังคับให้ต้องพูด

รองเหรัญญิกชี้ไปยังจุดที่เฟนด์เคยอยู่ก่อนหน้านี้

“เฟนด์ทำการควบแน่นอักขระทางยาสามร้อยอักษรเสร็จสิ้นมาระยะหนึ่งแล้ว และคุณภาพของอักขระทางยาที่เขาควบแน่นได้นั้นดีกว่าที่พวกนายสองคนสร้างขึ้นมาก”

“อักขระทางยาที่เขาสร้างขึ้นจะผสานเข้ากับโอสถได้อย่างแน่นอนและอีกทั้งมันยังประณีตกว่าห้าในสิบส่วนเสียด้วย”

หลังจากที่เขาพูดออกมาเพียงเท่านั้น กิลเบิร์ตและแอนดรูว์ก็กลับมาตั้งสติได้ เฟนด์ทำภารกิจเสร็จสิ้นมาระยะหนึ่งแล้ว และคุณภาพของอักขระทางยาของเขาก็สูงกว่าของพวกเขาเองด้วย

หลังจากได้ยินคำอธิบายนั้น แอนดรูว์และกิลเบิร์ตก็ไม่อาจนิ่งเฉยได้

“รองเหรัญญิก คุณคิดว่าผมโง่งั้นเหรอ?” กิลเบิร์ตเยาะเย้ย “เด็กสารเลวนี่จะควบแน่นอักขระทางยาได้จริงหรือ? เขาเพิ่งมาอยู่ในวิมานโอสถได้ไม่เท่าไหร่เองไม่ใช่หรือไง?

“เขาไม่เคยเห็นโอสถเพลิงสีชาดมาก่อนด้วยซ้ำ แล้วเขาจะควบแน่นอักขระทางยาได้อย่างไร?! เขาหลอกลวงคุณหรือเปล่า?”

รองเหรัญญิกเลิกคิ้วแล้วพูดว่า "ฉันรู้ว่ามันยากสำหรับพวกนายทั้งคู่ที่จะยอมรับสิ่งในสิ่งที่ฉันพูดออกไปได้ แต่ความจริงก็คือความจริง และทุกคนที่นี่ก็เป็นพยานได้”

“เฟนด์สามารถควบรวมอักขระทางยาจำนวนสามร้อยอักษรได้ในเวลาอันสั้น พวกนายสองคนแพ้ไปแล้ว ตอนนี้พวกนายไม่อาจเทียบอะไรกับเฟนด์ได้เลย”

คำพูดเหล่านั้นทำให้คนที่ได้ยินตื่นเต้นอย่างไม่น่าเชื่อ กิลเบิร์ตตัวแข็งทื่อไปทันที ใบหน้าของเขาดูเหมือนคนที่กลืนแมลงวันไปหลายตัว เขาไม่อาจแม้แต่จะปิดปากของตัวเองไว้

เดเมี่ยนเข้าใจความรู้สึกของกิลเบิร์ต ดังนั้นเขาจึงปลอบใจกิลเบิร์ตว่า "เด็กสารเลวนั้นมีอาจารย์ที่ดี ถ้าไม่ใช่เพราะอาจารย์คนนั้นเขาคงไม่มีวันทำสำเร็จได้!"