บทที่ 2437

“แต่การที่มีคนมาที่นี่มากขนาดนี้ แม้กระทั่งคนจากเมืองชั้นในนั่นก็หมายความว่าข่าวดังกล่าวได้แพร่กระจายไปนานแล้ว แต่พันธมิตรอาจจะเลือกกุมความลับนี้ไว้แทน คุณคิดว่าพันธมิตรต้องการอะไรกันแน่?”

คำถามนั้นคือสิ่งที่เฟนด์คิด แต่เขารู้น้อยเกินไป ดังนั้นจึงไม่มีทางที่เขาจะคาดเดาอะไรได้

รองเหรัญญิกมองไปที่เฟนด์ด้วยความชื่นชม เฟนด์ยังคงเป็นคนที่สามารถเข้าใจหลักสำคัญของปัญหาและตั้งคำถามที่มีความหมายได้ รองเหรัญญิกคิดอยู่นานก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ

“ฉันก็นึกไม่ออกเหมือนกัน ฉันรู้สึกได้เลยว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลังสิ่งเหล่านี้ แต่ช่วงนี้ฉันไม่ได้รับข่าวคราวอะไรเลย…”

เฟนด์ถอนหายใจ แม้แต่รองเหรัญญิกยังไม่รู้ น้ำหน้าอย่างเขาจึงไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยเขาหันไปมองทุกคนที่อยู่บนดาดฟ้า และจนพบว่าบนใบหน้าของพวกเขาแสดงออกถึงความตื่นเต้นอย่างชัดเจน

เหนือสิ่งอื่นใดการได้เป็นบัณฑิตของพันธมิตรนักเล่นแร่แปรธาตุถือเป็นตำแหน่งที่ดีกว่าตำแหน่งปัจจุบันมาก พวกเขาจะได้รับทรัพยากรมากขึ้นและเส้นทางในอนาคตก็จะราบรื่นขึ้นอีกด้วย

บรรดาผู้ที่อยู่ที่นั่นได้ผ่านกระบวนการคัดเลือกกันมาแล้ว หลายคนเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างที่กิลเบิร์ตเป็น พวกเขารู้สึกว่าพรสวรรค์ของพวกเขาจะทำให้พวกเขาโดดเด่นท่ามกลางคนอื่น ๆ

เฟนด์ส่ายหน้าขณะเม้มริมฝีปาก สะบัดความคิดเหล่านั้นออกไปครู่หนึ่ง เขาหันกลับมามองรองเหรัญญิกอย่างจริงจังก่อนจะพูดว่า "คุณเคยมีเรื่องขัดแย้งกับคุณคอนสแตนซ์อย่างนั้นหรือ?"

เมื่อสักครู่นี้ ระหว่างคอนสแตนซ์และรองเหรัญญิกมีบรรยากาศอึดอัดวนเวียนอยู่โดยรอบ คำพูดของพวกเขาฟังดูสุภาพ แต่เมื่อดูจากสีหน้าและบรรยากาศของพวกเขาแล้ว ใคร ๆ ก็บอกได้ว่านี่เป็นฟ้าใสก่อนพายุใหญ่จะมา

รองเหรัญญิกสูดจมูกอย่างเย็นชาขณะที่สีหน้าของเขามืดลง ก่อนตอบออกมาว่า "หมาบ้านนั่นสร้างปัญหาให้ฉันตลอด แค่เห็นเขาฉันก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว"