บทที่ 2439

แม้แต่กิลเบิร์ตและแอนดรูว์ก็ยังตกตะลึง ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสับสน เฟนด์ขมวดคิ้วขณะมองดูพวกเขา อย่างไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงมีปฏิกิริยากันมากขนาดนี้ ขณะที่ทั้งสองคนยืนอยู่บนดาดฟ้า การสนทนารอบตัวพวกเขาก็ดังขึ้น แม้จะอยู่ห่างไกล แต่เฟนด์ก็ยังได้ยินสิ่งที่คนเหล่านั้นกำลังพูดถึง

“เกรย์สันเป็นศิษย์ภายในไปแล้วไม่ใช่เหรอ! ทำไมเขาต้องมาแย่งตำแหน่งบัณฑิตของพวกเราด้วย? หรือว่าพวกเขาจะมีแผนอื่น?”

“ใครจะรู้ พวกเขาอาจมีแผนการลับบางอย่างก็ได้ เราเคยได้ยินชื่อของเกรย์สันมาสองสามครั้งไม่ใช่เหรอ?”

“ผู้ชายคนนั้นเป็นอัจฉริยะ แต่ด้านการต่อสู้เขาอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งมากนักและหลายปีมานี้ก็เป็นเพียงลูกศิษย์นอกสำนัก แต่นับตั้งแต่เขาเริ่มแสดงศักยภาพอันน่าทึ่งในทักษะด้านการเล่นแร่แปรธาตุ คุณค่าของเขาก็พุ่งสูงขึ้น”

“เขาใช้เวลาเพียงหนึ่งปีก็สามารถเลื่อนขั้นจากศิษย์นอกสำนักมาเป็นศิษย์ภายในได้! ไม่ว่าใครก็อิจฉาเขาทั้งนั้น”

เฟนด์กระพริบตาปริบ ๆ ไม่น่าแปลกใจแล้วว่าทำไมพวกเขาจึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้ เกรย์สันอาศัยพรสวรรค์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุในการเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตนนี่เอง

เฟนด์รู้ดีว่าศิษย์นอกสำนักคืออะไร นับตั้งแต่มาถึงทวีปเฮสเทีย เขาก็สัมผัสถึงความแตกต่างระหว่างศิษย์ในลำดับต่าง ๆ ได้อย่างชัดเจน

ศิษย์นอกสำนักอาจขึ้นชื่อได้ว่าเป็น 'ศิษย์' แต่ส่วนใหญ่พวกเขามีหน้าที่แค่ทำงานสกปรกเท่านั้น สถานะของพวกเขาอยู่เหนือเพียงคนรับใช้เท่านั้น

แม้แต่ศิษย์ภายนอกก็ไม่ต้องทำอะไรเลย พวกเขาไม่ต่างจากเหล่าบัณฑิต พวกเขาอาจจะได้รับทรัพยากรสำหรับการฝึกอบรม แต่ก็ต้องเสียเวลาส่วนใหญ่ไปกับการทำงานอันยากลำบาก

เมื่อเทียบกับศิษย์ภายในแล้ว มันเป็นความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ การที่บุคคลนั้นพึ่งทักษะการเล่นแร่แปรธาตุจนสามารถไต่เต้าจากศิษย์นอกสำนักมาเป็นศิษย์ภายในได้เช่นนี้ ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าพรสวรรค์ของเขาสูงส่งเพียงใด