บทที่ 2440

เฟนด์ได้ยินคำพูดของรองเหรัญญิกและได้แต่ครุ่นคิด จากคำพูดของรองเหรัญญิก สถานการณ์ดูเหมือนจะเริ่มแปลกขึ้นเรื่อย ๆ

ด้วยพรสวรรค์ของเกรย์สัน ไม่มีทางที่สำนักปักษาสีชาดจะปล่อยเขามาแบบนี้ ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็พบว่ามันต้องมีเรื่องลึกเบื้องหลังอะไรนอกจากนี้

เขามาที่นี่เพื่อจะมาเป็นบัณฑิต ซึ่งเทียบอะไรไม่ได้กับตำแหน่งศิษย์ภายใน นอกจากนี้สำนักปักษาสีชาดยังเป็นสำนักระดับห้าอีกด้วย เกรย์สันไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการหาทรัพยากรใด ๆ เพื่อพัฒนาศักยภาพของตัวเองเลย

ผู้อาวุโสของสำนักปักษาสีชาดคงยอมทำทุกอย่างเพื่อจะเลี้ยงดูเขาเอาไว้อย่างแน่นอน ตราบใดที่เกรย์สันไม่หยุดพัฒนา ในอนาคตเขาก็สามารถขึ้นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับเจ็ดได้ไม่ยาก และน่าจะเป็นประโยชน์ต่อสำนักปักษาสีชาดอย่างมากทีเดียว

แทบทุกสำนักอยากจะมีนักเล่นแร่แปรธาตุเป็นของตนเอง เมื่อนักเล่นแร่แปรธาตุพัฒนาได้อย่างเต็มความสามารถ เขาจะสามารถช่วยปรับแต่งยาให้กับเหล่าศิษย์ของสำนักและแม้กระทั่งช่วยดูแลนักเล่นแร่แปรธาตุรุ่นต่อ ๆ ไปได้อีกด้วย

แต่การเล่นแร่แปรธาตุเป็นอาชีพที่ต้องใช้พรสวรรค์อย่างมาก นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะทำได้

“เขาจะมาที่นี่เพื่อเข้าเป็นบัณฑิตไม่ได้!” กิลเบิร์ตพูดอย่างดื้อดึง

รองเหรัญญิกเม้มริมฝีปากอย่างช่วยไม่ได้ขณะที่เขามองไปที่กิลเบิร์ต เขารู้สึกเหมือนว่าสมองของกิลเบิร์ตเริ่มมีแต่ขี้เลื่อยมากขึ้นจริง ๆ

เขาหันกลับมามองกิลเบิร์ตอย่างจริงจังและพูดว่า "ถึงอย่างไรก็เถอะ ต่อไปอย่าได้ดื้อด้านแบบนี้อีก

“แม้ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางที่หมอนั่นจะมายังพันธมิตรนักเล่นแร่แปรธาตุแห่งรัฐตอนกลางในฐานะบัณฑิตในสายตาของนาย และสถานการณ์ในวันนี้ค่อนข้างพิเศษ และทุกคนก็มาที่นี่เพราะต้องการเป็นบัณฑิตทั้งนั้น