บทที่ 2445

ก่อนหน้านี้ เมื่อผู้อาวุโสฮอร์สท์พูดถึงการคัดเลือกพิเศษทั้งสองคนดูไม่ประหลาดใจเท่าไหร่นัก ปรากฏว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผนของพวกเขา นั่นทำให้รองเหรัญญิกรู้สึกกังวลอย่างเห็นได้ชัด

ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้นำทั้งหมดคือสองคนนั้นและรองเหรัญญิก แต่รองเหรัญญิกกลับเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ได้รับข่าวสารใด ๆ อย่างพวกเขา ไม่แปลกเลยที่เขาจะกังวลแบบนี้

เฟนด์เลิกคิ้วขึ้น หลังจากสูดลมหายใจเข้าปอดอึกหนึ่ง เขาก็กล่าวขึ้นว่า “อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถ้าผลลัพธ์ออกมาดีก็เป็นอีกเรื่อง แต่ถ้าจะจบไม่สวยเราก็หลีกหนีมันไม่ได้อยู่ดี มันเป็นเพียงแค่การสอบคัดเลือก ต่อให้จะมีข้อมูลสำคัญอะไรรั่วไหลออกไป คุณก็คงไม่ได้อยากส่งศิษย์พี่ใหญ่มาที่นี่อยู่แล้ว”

รองเหรัญญิกหันไปมองเฟนด์แล้วพูดว่า "ก็ไม่เสมอไปหรอก บางครั้งเราก็ต้องยอมสละสิ่งหนึ่งเพื่อให้ได้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า สำนักปักษาสีชาดยังเต็มใจพาตัวเกรย์สันมาเลย เราก็ไม่มีเหตุผลจะต้องออมมือ"

เฟนด์พยักหน้า อย่างไม่อาจโต้แย้งได้ หากสลับตำแหน่ง เขาอาจจะไม่ทำตามที่รองเหรัญญิกพูดและยอมแพ้ไป นั่นก็เพราะผู้อาวุโสฮอร์สท์ดูจะไม่ใช่คนธรรมดา

การวางแผนใส่คนที่เคยชินกับเรื่องเช่นนี้อยู่แล้วแล้วไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะทำ

“ฉันรู้ว่านายกำลังวางแผนที่จะกลั่นโอสถระดับหกต่อหน้าทุกคนในครั้งนี้ ใช่ไหม?” จู่ ๆ รูดี้ก็เอ่ยขึ้นเสียงดัง

ใบหน้าของเกรย์สันเข้มขึ้น รูดี้ได้พูดในสิ่งที่อยู่ในใจของเขาออกมาอย่างชัดเจน เกรย์สันวางแผนที่จะประกาศเรื่องนั้นเมื่อการสอบเริ่มขึ้น นั่นจะทำให้ทุกคนยิ่งชื่นชมเขามากยิ่งขึ้นและจะทำให้คนที่เหลือประหลาดใจด้วย

แต่การที่มันออกมาจากปากของรูดี้ทำให้ผลลัพธ์แย่ลง เกรย์สันใช้ชีวิตอยู่กับการถูกดูถูกและเหยียบย่ำมามากพอแล้ว เขาต้องการให้ทุกคนได้เห็นมีพรสวรรค์และความสามารถของเขา

เกรย์สันหัวเราะอย่างเย็นชา "ใช่แล้ว ฉันวางแผนที่จะกลั่นโอสถระดับหก รูดี้ และนายวางแผนที่จะทำแบบเดียวกับฉันด้วยหรือเปล่าล่ะ?"