บทที่ 2446

“สิ่งที่นายพูดอาจจะฟังดูเข้าท่า แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่ามันน่าจะมีเหตุผลอื่น…”

“ทำไมทุกคนถึงออกห่างจากหัวข้อหลักมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนไม่ได้ยินสิ่งที่รูดี้พูดเหรอ? เขาต้องการสกัดโอสถระดับหก! นั่นมันหมายความว่าอะไร! มันก็หมายความว่าพรสวรรค์ของรูดี้เทียบเท่ากับเกรย์สันไงล่ะ!"

“เราไม่มีทางแข่งกับคนพวกนี้ได้หรอก เรายังนั่งงงอยู่กับการสร้างอักขระทางยาอยู่เลย ทั้งที่พวกเขาได้เริ่มบ่มเพาะโอสถระดับหกกันแล้ว ต่อให้พวกเขาจะบ่มเพาะเพียงโอสถขั้นต้นระดับหกก็เถอะ แต่นั่นก็พอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่าพวกเขาเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับหก

“อย่าลืมสิว่าตอนนี้พวกเราทุกคนอยู่ที่ไหน เราทุกคนอยู่ในเรือเหาะของพันธมิตรนักเล่นแร่แปรธาตุแห่งรัฐตอนกลางนะ”

“หากพวกเขาสามารถสกัดโอสถระดับหกได้สำเร็จ สหพันธ์ก็จะยอมรับสถานะของพวกเขา และมอบตรานักเล่นแร่แปรธาตุระดับหกให้พวกเขาด้วย! เมื่อได้รับตานั้น พวกเขาก็จะทำอะไรตามต้องการได้ง่ายขึ้น!”

การอภิปรายเกิดขึ้นไปทั่วทุกหัวระแหง เฟนด์ได้ยินจนเริ่มปวดหู เขาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ขณะที่เขาเพิกเฉยต่อเสียงเซ็งแซ่เหล่านั้นไปชั่วขณะ

เขามองไปที่รองเหรัญญิกด้วยสีหน้าจริงจังและพูดว่า "ผมจะสามารถหาวิธีพิสูจน์ความสามารถและทักษะของตัวเองได้กี่วิธี? ตอนนี้ผมพึ่งคิดออกแค่วิธีเดียวเท่านั้น…"

รองเหรัญญิกมองเฟนด์แปลก ๆ ราวกับว่าเขาประหลาดใจกับความไม่รู้ของเฟนด์ แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมานั่งอธิบายอะไรทั้งนั้น เขาประทับใจในความสามารถของเฟนด์แและต้องการให้เฟนด์รักษาชื่อเสียงของเขาไว้ รองเหรัญญิกจึงตอบเฟนด์อย่างอดทนว่า "มีสามประเภท จริง ๆ แล้วมันก็เป็นแค่ความรู้พื้นฐาน เพราะงั้นฉันจึงไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะไม่รู้ ฟังนะเหมือนอาจารย์ของนายจะไม่เคยสอนอะไรนายเลย อย่างแรกคือ วิธีที่พื้นฐานที่สุด นั่นคือการสร้างอักขระทางยา และใช้สิ่งนี้ในการตัดสินความสามารถของนาย

“วิธีที่สองคือการบ่มเพาะโอสถ