บทที่ 2450

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่ารองเหรัญญิกว่าโอสถระดับหกหมายถึงสิ่งใด ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา วิมานโอสถรับบัณฑิตมาจำนวนนับไม่ถ้วน แต่มีไม่มากนักที่จะได้กลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับหกจริง ๆ

คอนสแตนซ์ยิ้มอย่างมีความหมายขณะที่เขาเอ่ยถาม "รองเหรัญญิกคนนี้มีความสามารถหลากหลายจริง ๆ ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวิมานโอสถจะมีอัจฉริยะกับเขาด้วย ผมไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลย"

ริมฝีปากของรองเหรัญญิกกระตุก เขาต้องการอธิบายตัวเอง แต่ถ้าเขาบอกว่าเฟนด์ไม่สามารถสกัดโอสถระดับหกได้ และมีเพียงพรสวรรค์ในการสร้างอักขระทางยาเท่านั้น มันคงจะกลายเป็นเรื่องตลกครั้งใหญ่ และทุกคนคงจะหัวเราะเยาะวิมานโอสถเป็นแน่

แต่ถ้าเขายังคงดื้อรั้นต่อไป พอถึงเวลาต้องบ่มเพาะโอสถ เฟนด์ก็จะเปิดเผยความจริงข้อนั้นออกมา เมื่อนั้นความอัปยศอดสูก็จะยิ่งหนักข้อขึ้น

เขาถึงกับมือสั่น ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยรู้สึกเหมือนตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้มาก่อน เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกกักขังอยู่ในกำแพงอีกสองด้าน ทุกคนคิดว่ารองเหรัญญิกกำลังวางแผนที่จะใช้ความเงียบเพื่อตอบคำถามเมื่อเห็นกับตาว่ารองเหรัญญิกไม่ตอบอะไรออกมา

แต่ทว่าคอนสแตนซ์คล้ายกับจะไม่เต็มใจปล่อยให้เขาเงียบไปเช่นนั้น แล้วต้องการที่จะเค้นเอาคำตอบจากอีกฝ่ายให้ได้อย่างเอาเป็นเอาตาย "เด็กคนนั้นชื่ออะไร เขาเป็นคนจากตระกูลไหนหรือมีภูมิหลังเป็นเช่นไร การจะสกัดโอสถระดับหกทั้งที่อายุเพียงเท่านี้ได้ ก็หมายความว่าเขาต้องมีความสามารถอย่างไม่น่าเชื่อ…"

รองเหรัญญิกทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาหันกลับมาและใช้เสียงแผ่วเบาเพื่อพูดว่า "เขาก็แค่อยากจะลองเท่านั้น คุณคอนสแตนซ์ คุณไปใส่ใจกับศิษย์ของตัวเองจะดีกว่า ไม่ต้องมาสนใจเรื่องของวิมานโอสถหรอก"

คอนสแตนซ์สามารถจับความผิดปกติได้จากคำพูดของรองเหรัญญิกในทันที ทันใดนั้น คอนสแตนซ์ก็ยิ่งสนใจมากขึ้นไปอีก เขาอดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปที่เฟนด์อีกครั้ง

ซีนย์เองก็มองตามไปด้วย แม้แต่ผู้อาวุโสฮอร์สท์ก็ยังจ้องมองไปที่เฟนด์ พวกเขาทุกคนพยายามที่จะดูให้เห็นกับตาว่าพวกเขาจะได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมหรือไม่

เฟนด์รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาสงบสติอารมณ์ลงในขณะที่มองพื้นตรงหน้า และละเลยทุกสิ่งรอบตัว