บทที่ 273

“นายกล้าตบฉันได้ยังไง?”

หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโกรธขณะที่เอามือปิดหน้า “ไอ้สารเลว นายเป็นแค่บอดี้การ์ด เข้าใจไหม? นั่นหมายความว่านายเป็นคนรับใช้ แล้วกล้าตบฉันได้ยังไง! แม้แต่ผู้ช่วยผู้บัญชาการก็ยังเรียกฉันอย่างสุภาพตอนที่เจอ แล้วนายคิดว่าตัวเองเป็นใคร?”

“ใช่ ฉันบอกว่าคุณทั้งสองคนร่วมมือกันเพื่อกล่าวหาฉัน แล้วไง?”

เพี๊ยะ!

เขาตบเธออีกครั้ง

“แก...”

ซอนย่ารู้สึกหวาดกลัว เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าบอดี้การ์ดตรงหน้าเธอจะกล้าทำขนาดนี้

“คุณลุงช่วยพูดอะไรหน่อยได้ไหม? เขาเป็นบอดี้การ์ดแบบไหนกัน? เป็นคนรับใช้ไม่ใช่เหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คนรับใช้ได้รับอนุญาตให้ตบเจ้านาย?”

เธอรู้สึกเสียใจ เธอถอยหลังไปสองสามก้าว น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่มองเจมส์ด้วยสายตาที่เสียใจ

เครื่องสำอางที่หนาเตอะของเธอเปื้อนไปหมดจนดูเหมือนผี!

ซอนย่าคิดว่าเฟนด์ทำให้ตระกูลเดรคอับอายเพราะตบเธอและเจมส์จะทุบตีเขา

ยังไงแล้วพวกเราก็เป็นตระกูลเดรค และเธอก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูล คราวนี้เฟนด์กำลังทำมากเกินไป เธอคิดว่าอย่างน้อยเจมส์ควรไล่เขาและไล่ออกจากบ้าน หรือทุบตีกลับ

อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าเจมส์จะดุเธออย่างไม่แยแสแทน “ใครบอกให้เธอปฏิเสธความผิดพลาดของตัวเองและใส่ร้ายคนอื่นแทน? สมควรแล้ว! เฟนด์เป็นทหารผ่านศึก เขาเต็มใจที่จะสละเลือดเนื้อเพื่อประเทศ เป็นคนเที่ยงธรรมและน่าเคารพ เธอพูดมาได้ยังไงว่าเขาใส่ร้ายเธอ ฉันก็จะตบเธอเหมือนกันถ้าฉันเป็นเขา!”

เจมส์รู้สึกอาย เฟนด์ตบซอนย่าต่อหน้าโดยที่ไม่ให้เขาออกไปก่อน ผู้ชายคนนี้บ้าบิ่นเกินไป