บทที่ 28

การได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างกายของเซเลน่าทำให้ไมเคิลรู้สึกตื่นเต้น

เขาอยากจะผลักเซเลน่าลงบนพื้นทันที

เซเลน่าได้กลิ่นจากไมเคิลที่อบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์และรู้สึกขยะแขยง เธอผลักอีกฝ่ายออกไปทันที “อย่าให้มันมากเกินไป ไมเคิล!”

หลังจากที่ไมเคิลถูกผลักออกไปเขาก็ยังรู้สึกไม่สบอารมณ์ หลายปีที่ผ่านมาเขาโหยหาเซเลน่ามานานเกินไป

น่าเสียดายที่เขาไม่เคยสัมผัสอมือของเธอเลยแม้แต่สักครั้งเดียว

เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็คว้าเอวของเธอไว้ สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่ในความฝันและเขาไม่อยากตื่นเลยจริง ๆ

“เหอะ ฉันทำเกินไปตรงไหน”

วิลสันยิ้มและยกมือขึ้น “แน่นอนเธอเป็นผู้หญิงที่ฉันชอบและฉันก็เทิดทูนเธอมากเช่นกัน ดังนั้นคุณต้องจ่ายค่าอาหารสี่ล้านแปดหมื่นให้ฉัน แล้วฉันจะปล่อยเธอไปทันที ถ้าหากไม่สามารถหาเงินได้ จริง ๆ แล้วเธอก็ไม่สามารถตำหนิฉันได้! "

"ฉัน…"

เซเลน่าแสดงอาการไม่น่ามองขึ้นมาทันที เธอมีสีหน้าหมองคล้ำและพูดอย่างหมดหนทางว่า “ฉัน…เราไม่มีเงิน!”

"ไม่มีเงิน?"

ไมเคิลยิ้มอย่างเย็นชา “ถ้าคุณไม่มีเงินก็ใช้ชีวิตของสามีคุณเพื่อชำระหนี้แทน ถึงตอนนั้นลูกสาวของคุณจะไม่มีพ่อ สาเหตุมาจากพ่อแม่ของคุณ เฮ้อ ลูกน้องของฉันไม่ควรล้อเล่นเลย!”

เมื่อเห็นว่าเซเลน่ามีหน้าตาหวาดกลัวไมเคิลยังคงพูดต่อไปว่า “เซเลน่าฉันชอบเธอมาก เรื่องนี้ฉันก็ไม่อยากทำให้เธอยุ่งยาก ตราบใดที่เธอพาฉันไปดื่มกาแฟและไปดูหนังในคืนนี้ ถ้าไม่ไปเราก็ลืมเรื่องนี้ไปได้เลย!”

“แค่ไปดื่มกาแฟกับคุณ? แล้วก็ดูหนังใช่ไหม”

เซเลน่ากัดริมฝีปากสีแดงอันเซ็กซี่ พร้อมขมวดคิ้วและรู้สึกกังวลเล็กน้อยในใจ แม้ว่าไมเคิลคนนี้จะเคยเทิดทูนเธอมาก แต่เรื่องในคืนนี้ก็ทำให้เธอเข้าใจว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการ