บทที่ 288

“มันทรงพลังมาก!”

ชายคนหนึ่งที่มีอาการดีขึ้นเล็กน้อยลุกขึ้นจากพื้นทันทีพร้อมกับจ้องเฟนด์ด้วยสายตาที่จริงจัง

ชายสามคนที่เหลือล้อมเฟนด์ไว้ทันที เฟนด์จึงถูกล้อมด้วยชายทั้งห้าคนอย่างสมบูรณ์แบบ

นายน้อยรูเบนถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเขาเห็นเฟนด์ถูกล้อม เขาอุทานว่า “พวกคุณอย่าฆ่ามันในทันที เอาชนะมันให้ได้และอย่าให้มันตายเร็วเกินไปเพราะมันจะไม่เจ็บปวด”

ชายหัวโล้นคนนั้นหัวเราะอย่างขมขื่นก่อนจะพูดว่า “นายน้อยรูเบนไอ้เด็กนี่ไม่ใช่คนที่จะเอาชนะได้ง่าย ๆ แม้ว่าเราจะฆ่าเขาได้แต่มันก็เป็นสิ่งที่ยากมาก!”

หลังจากที่นายน้อยรูเบนได้ยินเขาก็อ้าปากค้างและพูดว่า “ไม่มีทาง ไม่จริงใช่ไหม? พวกคุณเป็นห้าพยัคฆ์ของพรรคเทพเจ้าแห่งมังกร แม้ว่าในตอนแรกพวกคุณจะมีหกคน โชคร้ายที่สการ์ถูกฆ่า แต่เห็นได้ชัดว่าพรรคเทพเจ้าแห่งมังกรของเราไม่จำเป็นต้องอ้อนข้อตามความการของพรรคอื่นๆ”

“ไอ้เด็กนี่เป็นทหารมาห้าปีแล้ว และใครก็ตามที่สามารถอยู่รอดในสนามรบได้เป็นเวลาห้าปีก็คงยากที่จะเอาชนะได้ ดูเหมือนว่าจะมีโอกาสหนึ่งในล้านที่จะได้เจอผู้ชายแบบนี้!”

ชายที่มีเคราเล็ก ๆ พูด

หลังจากที่พูดจบเขาก็พลิกฝ่ามือและคว้ามีดสั้นเล่มเดิมจากก่อนหน้านี้ ก่อนที่จะพูดว่า “ แต่น่าเสียดายมากที่มันมาเจอพวกเราทั้งห้าคนในเวลาเดียวกัน ไม่ต้องกังวลนายน้อยรูเบนไอ้เด็กนี่จะต้องตายในวันนี้!”

นายน้อยรูเบนรู้สึกดีใจทันทีหลังจากที่ได้ยินชายที่มีเคราเล็ก ๆ พูดอย่างมั่นใจ

“ฮ่า ๆ พวกแกไม่ได้บอกว่าพวกแกมีศักด์ศรีมากที่สุดเหรอ? ไหนว่าพวกแกไม่ได้วางแผนที่จะฆ่าฉัน มันก็แค่เรื่องเงิน 3.8 ล้านเหรียญเท่านั้น?”

เฟนด์หัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาพูด

“แกต้องไร้เดียงสาจริง ๆ ถ้าแกเชื่อแบบนั้น ไอ้เด็กบ้า! พรรคเทพเจ้าแห่งมังกรของเราเห็นสิ่งที่น่ากลัวมาแล้วทุกประเภท เฮ้ แกกล้าทำร้ายนายน้อยของเราขนาดนี้ แกคิดว่าเราจะปล่อยแกไปไหม?”

ชายหัวโล้นอุทานอย่างเย็นชา