บทที่ 290

รูเบนคิดมาตลอดว่าตัวเองฉลาด ดังนั้นถ้าเฟนด์ไม่ใช่จอมพลเขาก็คงจะเป็นราชาแห่งสงคราม

เนื่องจากมีเพียงแค่เหตุผลนี้เท่านั้นที่ใครสักคนจะฆ่าคนทั้งห้าที่มีพลังมากจากพรรคเทพเจ้าแห่งมังกรได้

ตำแหน่งที่เหนือกว่าราชาแห่งสงครามก็คือเก้าเทพแห่งสงคราม ซึ่งตัวตนของพวกเขาทั้งหมดได้เผยแพร่ทางทีวีไปแล้ว ดังนั้นทุกคนจึงรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร

แต่ในบรรดาเก้าคนนั้นไม่มีใครชื่อเฟนด์ มันทำให้เขาสังสัยมากขึ้นไปอีก?

“ไม่มีทาง? จะมีเทพเจ้าแห่งสงครามคนที่สิบได้ยังไง? ไม่ได้เปิดเผยตัวต่อสาธารณะงั้นหมอนี่เหรอ?”

รูเบนขมวดคิ้ว เขารู้ว่าเขาจะต้องตายในไม่ช้าเพราะเฟนด์จะไม่มีวันปล่อยเขาไปแน่ อย่างไรก็ตามเขาอยากรู้ว่าหมอนี่เป็นใครกันแน่

ทันใดนั้นเขาก็อ้าปากค้างก่อนจะพูดว่า “แก แกคือนักรบสูงสุด! จะต้องเป็นอย่างนั้นแน่ เพราะแต่เดิมนักรบสูงสุดมีแผนที่จะเปิดเผยตัวต่อสาธารณะ แต่ก็ถูกยกเลิกในนาทีสุดท้าย ดังนั้นตัวตนของนักรบสูงสุดจึงกลายเป็นปริศนา!”

ด้วยความคิดนั้นหัวใจของรู้เบนก็ตกใจมาก ไม่คิดว่าเขาจะอยากฆ่านักรบสูงสุดเพียงเพราะเงิน 3.8 ล้านเหรียญ การดำรงอยู่ของนักรบสุงสุดคือจุดสูงสุดของแคทธีเซีย ผู้ที่สามารถเรียกลมและฝนได้อย่างที่ใจต้องการ

“ฮ่า ๆ! ฮ่า ๆ!”

สุดท้ายเขาก็หัวเราะออกมาขณะที่พูดว่า “ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้พบกับนักรบสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่ เอาล่ะหลังจากที่ได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงแล้ว ฉันก็ไม่เสียใจเลยที่จะต้องตาย!”

หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็ลุกขึ้นยืน กัดฟันและพูดว่า “เอาสิ ทำให้มันรวดเร็วจะได้ไม่เจ็บปวด ฉันจะขอบคุณแกมาก!"

เฟนด์ไม่คิดว่าเด็กสารเลวคนนี้จะทำตัวเหมือนคนมากขึ้นเมื่อจะต้องตาย

“ฉัวะ!”

เฟนด์ฟันกลับหลัง จากนั้นก็เดินไปที่กระเป๋าทั้งสองและพูดว่า “เดิมทีฉันตั้งใจจะจัดการกับพรรคเทพเจ้าแห่งมังกรทั้งหมด แต่เห็นแก่ที่แกกล้าเผชิญหน้ากับความตายด้วยวิธีลูกผู้ชายเช่นนี้ ฉันจะปล่อยให้พ่อและครอบครัวของแกมีชีวิตรอด!”