บทที่ 31

ทันย่าสะบัดมือขึ้นขณะที่ที่เธอแผดเสียงคำราม

บอดี้การ์ดคนละคนสองคน เริ่มยกเก้านั่งทุบไปทั่วบริเวณร้าน

“คุณทันย่า ได้โปรด ที่นี่คือธุรกิจของครอบครัววิลสัน คุณทันย่าได้โปรดเมตตา!”

ผู้จัดการร้านไม่กล้าที่จะหยิ่งผยองอีกต่อไป เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับคนจากตระกูลเดรก เขาร้องขอด้วยใบหน้าสิ้นหวัง เขาหวังว่าเธอจะหยุดเพื่อเห็นแก่ครอบครัววิลสัน

“ครอบครัววิลสัน! ฉันไม่สนใจว่าธุรกิจครอบครัวนี้จะเป็นของใคร แต่พวกคุณทำแบบนี้ต่อหน้าฉัน การที่พวกคุณแสดงท่าทีแบบนี้ต่อหน้าฉัน มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ฉันจะทำลายที่ของพวกคุณซะ ในเมื่อตอนนี้ฉันรู้สึกไม่พอใจ!”

ทันย่ายืนกอดอกด้วยความภาคภูมิใจกับสิ่งที่เธอทำ เธอสามารถดูแคลนพวกเขาได้

แม้ว่าจะมีนักเลงอันธพาลมากมายมาจากครอบครัววิลสัน แต่พวกเขาก็ก้มศีรษะลง ไม่มีใครกล้าที่จะส่งเสียง

พวกเขารู้จักอำนาจของตระกูลเดรกดี ครอบครัววิลสัน คงไม่กล้าที่จะล่วงเกินตระกูลเดรก!

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงก็คือทันย่า เธอไม่เคยที่จะสนใจธุรกิจของคนอื่น เพราะว่ามันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ!

“คุณทันย่า ฉันต้องขอบคุณมาก คุณหมายความว่าเราไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินจำนวนนี้แล้วใช่ไหม?”

เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ฟีโอน่าก้าวเดินไปข้างหน้าเพื่อถามทันที เธอรู้สึกได้ถึงความขุ่นเคืองใจ

“แน่นอน คุณจะไม่ต้องเสียเงินสักเหรียญเดียว พวกชั่วหน้าเงิน ฉันทนไม่ได้ที่คนแบบนี้รังแกคนอ่อนแอกว่า!”

ทันย่ามองไปที่ผู้จัดการและพูดว่า "บอกฉันสิพวกเขายังต้องจ่ายอยู่ไหม? ถ้าพวกเขายังต้องจ่ายเงิน ฉันจะเผาร้านนี้ทิ้งมันให้หมด!”

ผู้จัดการถึงขั้นพูดไม่ออก “ไม่ ๆ พวกเขาสามารถนำไวน์ 18 ขวดที่เหลือกลับไปได้ เขาไม่ต้องจ่ายค่าอาหารก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำ คุณทันย่า เจ้านายของเราและคุณเทย์เลอร์รู้จักกันจริง ๆ เขาแค่ล้อเล่นกันเพียงเท่านั้น พวกเขาไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าอาหาร เจ้านายของเราบอกแล้วว่าทุกอย่างฟรี ไม่ได้คิดเงิน”

เรื่องนั้นผู้จัดการกล่าวด้วยใบหน้าที่ทุกข์ใจ “ทั้งหมดนี้ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมดครับ!”

หัวใจของผู้จัดการปวดร้าวเมื่อเห็นโต๊ะและชั้นวางที่พังยับเยินทั้งหมด นี่มันเกิดอะไรขึ้น?