บทที่ 311

เฟนด์ที่ฟังอยู่ที่ประตูรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย

หนึ่งพันล้านเป็นเงินจำนวนมหาศาลและเขาคิดว่าฟีโอน่าจะยอมรับข้อเสนอ เพราะเธอรักเงิน

เขาไม่รู้เลยว่าฟีโอน่าจะทนการล่อลวงและปฏิเสธคนพวกนั้นไปได้

เฟนด์คิดก่อนเคาะประตูและทำเป็นไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย

“นี่ใคร?” ทั้งสามคนในห้องสะดุ้ง นีลและเคนรีบซ่อนซองยาและบัตรในมือเอาไว้

“คุณแม่ยาย ผมกลับมาแล้ว เซเลน่ากลับมาจากที่ทำงานหรือยังครับ?” เฟนด์ตะโกนขึ้นมาอย่างอวดดี

“โอ๊ะ ไม่นะ! เธอควรจะเลิกงานเร็ว ๆ นี้นี่ ทำไมนายไม่ไปรับเธอล่ะ?” ฟีโอน่ารู้สึกผิด เธอต้องการให้เฟนด์ออกไปรับ

“ก็ได้ ผมจะไปรับเธอ” สักพักเฟนด์ก็ขับรถออกไป

ฟีโอน่ารู้สึกผ่อนคลายขึ้นหลังจากเฟนด์ออกไป เธอตบหน้าอกและพูดอย่างดีใจว่า “พระเจ้า ฉันกลัวเหลือเกิน ถ้าเขาเห็นนายทั้งสองคนเขาอาจจะกระทืบนาย ฟังนะ ผู้ชายคนนี้อารมณ์ร้ายและบางครั้งก็ดื้อจนไม่ฟังใคร!”

“คุณป้า คุณควรคิดเรื่องนี้เป็นครั้งที่สอง นี่มันเงินพันล้านเลยนะ!” เคนไม่ได้ประนีประนอมกับการตัดสินใจของฟีโอน่า “เราจะกลับไปก่อน คุณสามารถโทรหาเราได้หลังจากที่ตัดสินใจอีกครั้ง นี่แค่งานง่าย ๆ ยานี้ตรวจจับได้ยากเพราะไม่มีสีและรส นอกจากนี้ยังต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะได้ผล อาการของเขาจะเป็นเพียงไข้หวัดและเหนื่อยล้าเท่านั้น ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งเดือนก่อนที่เขาจะตาย”