บทที่ 313

เจนนี่กำลังจะลุกขึ้นจากพื้นตอนที่ชายคนนั้นผลักไคลี่ ขณะที่ไคลี่ตกลงบนพื้น เจนนี่ก็รีบกระโจนลงไปนอนให้ไคลลี่ล้มทับ

“ไม่เข้าใจรึไง? เป็นแค่เด็ก อย่ามายุ่งเรื่องของผู้ใหญ่!” เด็กผู้ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ชายคนนั้นพูดอย่างวางท่าหยิ่งยโส

“เห็นไหม เด็กคนนี้เข้าใจแล้ว!” ชายคนนั้นหัวเราะและเห็นว่ากระดุมของเจนนี่หลุดขณะต่อสู้ เขามองลึกเข้าไปจากด้านบนและกลืนน้ำลาย “บอกมาว่าจะชดใช้ค่าเสียหายยังไง? อย่าคิดจะไปไหนถ้าไม่จ่ายสองพันเหรียญมา!”

“สองพันเหรียญ!” เจนนี่รู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก เธอยืนขึ้นพร้อมกับไคลี่และพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า “นี่มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย เราเพิ่งจะขึ้นรถยังไม่ได้ทำอะไรเลย คุณต่างหากที่เป็นคนถอยรถมาชนเรา แล้วตอนนี้มาขอค่าเสียหายเหรอ?”

“ถูกต้อง นายไม่ขอโทษที่ถอยมาชนแล้วยังมาขอค่าเสียหาย พวกนายมันเลวทั้งหมด! ถ้าพ่อฉันรู้เรื่องนี้นะ พวกนายเสร็จแน่! พ่อของฉันเป็นฮีโร่ต่อสู้กับพวกผู้ร้าย!” แม้ว่าไคลี่ยังเด็กและดวงตาเต็มไปด้วยความเศร้า แต่เธอก็ไม่ร้องไห้และยังคงตั้งสติได้เป็นอย่างดี

หากเป็นเด็กคนอื่น ๆ คงร้องไห้ไปแล้วเมื่อเจอสถานการณ์เช่นนี้

อย่างไรก็ตาม ไคลี่อดทนต่อสิ่งที่เกิดขึ้นแถมยังไม่ร้องไห้ ใครก็ตามที่ได้เห็นท่าทีเศร้า ๆ ของเธอก็จะลำบากใจ

“ฮ่า ๆ ต่อสู้กับคนเลวเหรอ? เป็นฮีโร่?” ชายคนนั้นเริ่มล้อเลียนหลังจากได้ยินที่ไคลี่พูด “ประเด็นคือ? รวยไหม? ดูลูกชายฉันสิ ขับ BMW แล้วเธอล่ะ? ได้นั่งแค่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าภายใต้แสงแดดร้อน ๆ แบบนี้ ญาติของเธอต้องกู้เงินมาเพื่อเรียนที่นี่แน่ ๆ”

“พี่ อย่าเสียเวลาไปคุยกับมันเลย พี่สะใภ้รอทานอาหารเย็นอยู่ที่บ้านนะ ให้พวกมันจ่ายเงินมาเร็ว ๆ สิ!” ชายอีกคนมีรอยสักอยู่ที่แขน ข้างซ้ายเป็นมังกรสีเขียวน่ากลัว ข้างขวาเป็นเสือขาวดูดุร้าย

“ฉ... ฉันไม่มีเงิน! ฉันเป็นแค่แม่บ้านและมารับลูกสาวของเจ้านาย!” เจนนี่ใจหาย คนพวกนั้นไม่มีเหตุผล เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี