บทที่ 330

“คนโกหก? ไม่มีทาง หนูเชื่อเขา!" ชารอนยิ้มและพูดต่อไปว่า "หนูจะขึ้นไปอาบน้ำและเข้านอน พรุ่งนี้เช้าหลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ ทุกคนก็คอยดูได้เลยว่าหนูลดน้ำหนักได้ยังไง!" เธอเดินตรงไปยังบ้านพักที่เธออาศัยอยู่หลังจากเธอพูดจบ

"เราเตรียมของโปรด ขาไก่ เค้ก และอาหารอร่อยอื่น ๆ ไม่อยากกินข้าวเย็นเหรอลูก?" จอร์จมองลูกสาวจากด้านหลังแล้วถามอย่างสงสัย

เมื่อไม่กี่วันก่อน ชารอนมักจะบอกว่าเธอหิว และเริ่มกินเริ่มดื่มด้วยความอิ่มเอมใจ

แต่ตอนนี้ เธอบอกว่าอยากอาบน้ำและนอน

ชารอนหันมาขมวดคิ้ว "มันแปลกมาก หนูไม่รู้สึกแล้ว เหมือนไม่อยากอาหารเลย!" เธอเดินออกไปด้านนอกเองเมื่อพูดจบ เธอรู้ดีว่ามันได้ผล ที่เฟนด์บังคับให้สารพิษออกจากร่างกายเธอ

"เธอไม่หิว!" สมาชิกทุกคนของครอบครัวจอร์จ เบิกตากว้างราวกับว่าเห็นผี

สมาชิกของตระกูลจอร์จไม่ค่อยให้ความสําคัญกับเรื่องนี้มากนัก พวกเขาเข้านอนหลังจากกินข้าวเสร็จ

เช้าวันรุ่งขึ้น ชารอนตื่นขึ้นมาและกินบางอย่าง เธอทานแต่ถั่วลิสง 1 ถ้วย และปาท่องโก๋ 2 ชิ้น เธอทานได้ไม่มาก

ชารอนพักหลังกินอาหารเสร็จสักพัก แล้วเอาเม็ดยาออกมาเตรียมกลืนลงไป

"เดี๋ยวก่อน นี่ยาอะไร ใครให้มา? มาจากทหารหรือเปล่า?" จอร์จเห็นยานี้ก็แปลกใจ ไม่นานก็ถามรายละเอียด

"ใช่ เขาให้หนูมาเอง เขาบอกว่ายาตัวนี้ได้ผลดี!" ชารอนหัวเราะขณะที่พูด

“ไม่! ลูกกินเข้าไปไม่ได้นะ!"