บทที่ 342

“ฉันไม่ได้กังวล ฉันเชื่อมั่นในพลังการต่อสู้ของเฟนด์!” ทันย่าตอบด้วยรอยยิ้ม

เธอเลิกสนใจ ไอ้อ้วนไมเคิล วิลสัน และหันมาสนใจศึกษาหินที่วางอยู่บนเสื่อตรงหน้าเธอแทน ดวงตาของเธอวาววับขึ้นทันทีขณะที่เธอเลือกดูหิน “หืม หินก้อนนี้ก็ไม่ได้ดูแย่นะ” เธอแสดงความคิดเห็น “มันใหญ่และเป็นสี่เหลี่ยม อีกทั้งมีร่องรอยของหยกบนพื้นผิว ไม่เลวเลย!”

“คุณมีตาที่ดีนะคุณผู้หญิง หินชิ้นนี้มีแนวโน้มดีอย่างแน่นอน ดูสีของมันสิ นั่นคือกุญแจสําคัญ มันเป็นผลึกสีเขียวใส ความจริงแล้วฉันก็ลังเลที่จะขายมันไป ฉันอยากจะลองเอามันไปเสี่ยงโชคดู แต่เมื่อไม่นานมานี้ฉันขาดเงิน ดังนั้นฉันจึงไม่กล้าที่จะลองเสี่ยงโชค!”

ชายชราหัวเราะร่าและยื่นฝ่ามือไปข้างหน้า “ไม่จําเป็นต้องชั่งน้ำหนัก ฉันจะประเมินมูลค่าของมันให้ ฉันอาจสูญเสียมากกว่านี้ถ้าผมชั่งน้ำหนักมัน จากทั้งหมดนี้ราคาจะอยู่ที่ 500,000 เหรียญ ฉันจะขายมันแม้ว่าผมจะเสียดายมากถ้าคุณนำอัญมณีที่ยอดเยี่ยมนี้ไปแยกแล้วมีหยกสวยๆอยู่ข้างใน!”

ไมเคิล แอบมองดูหินนั้นมันมีแนวโน้มที่เป็นไปได้ ‘ถ้าเขาแจ็คพอตเจออัญมณีที่ดี เมื่อมันถูกตัดเปิดออกล่ะ?’ เขาคิด ชื่อเสียงของเขาจะมีมากขึ้นหลายเท่า ยิ่งไปกว่านั้น อีวอนน์มักจะหัวเราะเยาะเขา นี่เป็นโอกาศดีที่จะพิสูจน์ตัวเอง!

เขาคว้าหินขึ้นมาและศึกษาอย่างรอบคอบทันที“มันดูดีทีเดียว!”

ในขณะที่อีวอนน์กำลังศึกษาหินอยู่เช่นกัน

“ดูเหมือนว่ามันจะมีส่วนที่เป็นไปได้บริเวณพื้นผิวของหิน แต่มันก็ยังแพงเกินไปหน่อย” เธอกล่าวหลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบ “ฉันจะเสียหายถ้ามันไม่มีอะไรอยู่ข้างใน 500,000 เหรียญ มันมากเกินไป คุณไม่คิดว่าราคาที่เหมาะสมน่าจะแค่ 100,000 เหรียญเหรอ ถ้าคุณชั่งน้ำหนักตามขั้นตอนและปฏิบัติตามมาตรฐาน”

“ฮ่า ๆ คุณมันไร้ความกล้า!”

นายน้อยวิลสันเพียงแค่หัวเราะเยาะ อีวอนน์ไม่ได้มีเงินมากดังนั้นเธอจึงระมัดระวังในการใช้มัน นี่เป็นโอกาสที่เขาจะแสดงให้เธอเห็น

อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ใช่คนที่จะยอมจ่ายเงินออกไปง่ายๆเช่นกัน เขายิ้มและพูดกับชายชราว่า “500,000 เหรียญ มันดูแพงเกินไปหน่อย ถ้าลดเป็น 400,000 เหรียญ ฉันจะซื้อมัน ฉันจะเล่นพนันด้วยหินก้อนนี้ ช่วงนี้โชคฉันค่อนข้างดี ฉันอาจจะทําเงินได้นิดหน่อยจากหินนี้!”

มีผู้คนหลายคนที่เดินผ่านไปมา ได้ยินการเเลกเปลี่ยนของพวกเขา

ชายชราไตร่ตรองข้อเสนอ “เอาล่ะ 400,000 เหรียญก็ได้ วันนี้ฉันยังไม่ได้เปิดร้านเลย นี่ถือเป็นพิธีเปิดแล้วกัน!”