บทที่ 350

“ไหน ขอฉันดูก่อน!”

อีวอนน์รีบวิ่งไปและก้มลงเพื่อดูให้ดี เธอลูบนิ้วไปบนหยก “โอ้ พระเจ้า สีของมันงดงามมาก นี่มันอาจจะขายได้มากกว่า 20 ล้าน!”

“หยกม่วงแข็ง? นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นมัน”

ทันย่าก็ตื่นเต้นเช่นกัน ต้องขอบคุณความโชคดีของเฟนด์ ที่เขาเลือกหินได้ยอดเยี่ยมเช่นนี้

“ม-มันจริงหรอที่เป็นหยกแข็งคุณภาพสูง!”

ไมเคิลขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าครั้งนี้เขาจะแพ้แน่นอนและมันแย่มาก

ถึงอัญมณีของเขาจะดี แต่มันก็ด้อยกว่าเมื่อเทียบกับของเฟนด์

เฟนด์หันไปหาไมเคิลด้วยรอยยิ้มไร้อารมณ์ “นายน้อยวิลสันคุกเข่าลง นายไม่สามารถกลับคำพูดได้ในเมื่อนายเป็นลูกผู้ชายใช่ไหม?” เฟนด์พูดกวนโมโห

“แก…”

ใบหน้าของนายน้อยวิลสันบูดเบี้ยวเป็นสีหน้าที่อ่านไม่ออก เขาเป็นนายน้อยของตระกูลชนชั้นสูง เขาจะคุกเข่าต่อหน้าบอดี้การ์ดโง่ ๆ และเห่าเหมือนหมาได้ยังไง? เขาจะทําให้ทั้งตระกูลต้องอับอาย

ทุกคนจะนินทาเรื่องนี้ลับหลังเมื่อเขาจะกลับมาที่นี่ในอนาคต

เขาเสียใจกับการกระทําของตัวเองจริง ๆ เขาไม่ควรพนันกับเฟนด์

อย่างไรก็ตามใครจะไปคิดว่าคนใจร้อน ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอัญมณีจะเลือกของล้ำค่าแบบนั้นได้จริง?

“ม-มันใช่จริงๆนี่คือหยกม่วงแข็งที่มีคุณภาพสูง!”

เจ้าของแผงลอยดูหดหู่ สีหน้าของเธอไม่ได้ดูดีไปกว่านายน้อยวิลสัน ถ้าเธอรู้ เธอจะไม่มีวันขายมันเพียงเพราะมันดูเหมือนเศษหินแน่

ใครจะไปรู้ว่ามันจะกลายเป็นหยกบริสุทธิ์ชิ้นใหญ่? เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย ทั้งที่มันเป็นที่นั่งของเธอมาตลอด