บทที่ 355

ริมฝีปากของเฟนด์ยิ้มอย่างไร้อารมณ์ขณะที่เขาลงจากรถ

“อะแฮ่ม ฉันหวังว่าแกจะไม่รังเกียจแต่วันนี้แกจะต้องมากับเรา”

ลูก้าหัวเราะคิกคักและเข้าประเด็นเลยละกัน

“จริงเหรอ? ที่ไหนดี?” เฟนด์ถาม

“ที่พักของตระกูลจอร์จ แกให้ยาสลอดกับนายหญิงน้อยของเรา แกไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากมากับเรา สมาชิกในครอบครัวของแกจะไม่รอดแน่หากมีอะไรเกิดขึ้นกับนายหญิง!”

ลูก้ามองไปที่เฟนด์ เขารู้ดีว่าไอ้หมอนี่เป็นนักสู้ฝีมือดี ไม่งั้นเฟนด์คงจะไม่ได้รับเลือกให้เป็นบอดี้การ์ดของตระกูลเดรค

อย่างไรก็ตามพวกเขามีลำดับของตัวเอง และพวกเขาก็เป็นบอดี้การ์ดของตระกูลจอร์จดังนั้นพวกเขาจึงไม่สะทกสะท้านเมื่ออยู่ต่อหน้าเฟนด์

“นั่นเป็นคำตอบที่ดี” เฟนด์ตอบกลับมา แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ขมวดคิ้ว “แกหมายถึงอะไร? แกพาครอบครัวของฉันไปแล้ว?”

“ฮึ่ม แกคิดว่ายังไงล่ะ?”

บอดี้การ์ดคนหนึ่งหัวเราะเบา ๆ “เราคิดถึงแกและภรรยาของแก แต่ไม่เป็นไรภรรยาของแกเธอเป็นผู้จัดการในบริษัทของตระกูลเดรค แกสำคัญกว่า!”

“แกกล้าดียังไงมาเอาครอบครัวฉันไป? แกกล้ามาก”

สีหน้าของเฟนด์มืดลง ความหนาวเย็นอย่างฉับพลันกวาดไปทั่วบริเวณ

“ดูสิ เราไม่ได้ต้องการที่จะต่อสู้กับแกเลยนะ แค่เดินมากับเราเงียบ ๆ ”

บอดี้การ์ดคิดว่าพวกเขาสามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างสมบูรณ์และยิ้มให้กับเฟนด์ เห็นชัดว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับชายคนนี้

“มันจะดีกับพวกหากครอบครัวของฉันได้ไม่รับอันตราย ไม่ใช่แค่แกที่รนหาที่ตาย แต่ฉันจะจัดการกับทั้งตระกูลจอร์จให้ตายอย่างสาสมก็ยังไม่เพียงพอ!”

ท่าทางของเฟนด์แข็งกร้าว นิ้วของเขากำเป็นหมัด

“ฮึ่ม เราพูดคุยกับแกอย่างดี แกคิดว่าตอนนี้แกเป็นคนสำคัญแล้วใช่ไหม”

“ดูเหมือนแกจะดูถูกพวกเราบอดี้การ์ดของตระกูลจอร์จ ถ้าพวกเราไม่สอนบทเรียนให้แก”